this is a title for here

Душманшиносӣ
10 March 2022

Раҳбари муаззами инқилоб: Кутоҳ омадан дар муқобили Амрико, хатои бузург ва зарба ба қудрати сиёсӣ донистанд.


Имом Хоманаӣ, Валии амри мусалмонони ҷаҳон субҳи панҷшанбе дар дидор бо раис ва аъзои Маҷлиси хубрагони раҳбарӣ кутоҳ омадан дар муқобили Амрико ё ҳар қудрати дигарро барои дар амон мондар аз таҳрим, хатои бузург ва зарба ба қудрати сиёсӣ донистанд ва афзуданд: Содалавҳонатар ва ношиёнатар аз пешниҳоди касе, ки мегуяд қудрати дифоъиро барои ҳасос нашудани душман коҳиш диҳем, вуҷуд надорад.

Валии амри мусалмонони ҷаҳон қудрати миллиро амри мураккаб ва маҷмуъаи ба ҳам пайваста хонданд ва дар баёни аркони он афзуданд: Илм ва фановарӣ ва тафакур ва андешаварзи ва озодфикрӣ ҷузъи аркони қуввати миллӣ аст ва агар озодфикрӣ ва пешрафти фикрӣ набошад, илм ва фановарӣ роҳгушо нест.

Эшон "Амният ва қудрати дифоъӣ", "Иқтисод ва рифоҳи умумӣ ва осудагии маъишати мардум", "Қудрати сиёсатварзӣ ва чоназанӣ барои таъмини манофеъи миллӣ дар арсаи минтақа ва ҷаҳон", "Фарҳанг ва равиши зиндагӣ" ва "Мантиқи ҷаззоб ва таъсиргузор бар дигар миллатҳо"-ро аз дигар бозуҳои қудрати миллӣ хонданд ва гуфтанд: Ҷазби миллатҳо барои ҳар кишвар умқи роҳбурдӣ эҷод мекунад, ки бисёр муҳим аст.

Имом Хоманаӣ таъкид карданд: “Агар ба касоне, ки мехостанд бархе бозуҳои қудрати миллиро қатъ кунанд, иҷозаи ин корро дода мешуд Эрони имрӯз бо хатароти бузург ру ба ру буд, ки бо ирода ва инояти Худованд имкони амалӣ шудани ин пешниҳодҳо ба вуҷуд наёмад.”

Эшон бо зикри чанд мисдоқ дар ин замина пешниҳодҳои мисли сарфи назар кардан аз ҳузури минтақавӣ барои надодани баҳона ба дасти душман ва ё инсироф аз пешрафти илмӣ дар заминаи ҳастаиро зарба ба қудрати миллӣ хонданд ва афзуданд: "Ҳузури минтақавӣ ба мо умқи роҳбурди ва қуввати бештари миллӣ медиҳад чаро, аз он сарфи назар кунем? Пешрафти илмии ҳастаӣ ҳам ба таъмини ниёзҳои кишвар дар ояндаи наздик марбут мешавад ва агар сарфи назар кунем, чанд сол баъд пеши чи кас ва ба куҷо даст дароз кунем?".

Имом Хоманаӣ истеҳкоми низомро мунҷар ба қудрат ва қуввати миллӣ донистанд ва гуфтанд: Қудрати миллӣ барои ҳар кишваре ҳаётӣ аст ва ҳар миллате агар истиқлол, сарафрозӣ, истифода аз манобеъи ҳаётӣ бар мабнои иродаи худ ва истодагӣ дар муқобили хостаҳои дигарон мехоҳад бояд қавӣ бошад.

Валии амри мусалмонони ҷаҳон бо баёни унсури маҷмуъаи ба ҳам пайвастаи қудрат ва қуввати миллӣ, масъалаи маъишату равон будани масоили муртабит бо мардумро муҳим хонданд ва бо ишора ба ҷанги нарми сахту сангини душманон барои иғво ва асаргузорӣ бар мардум ва хавос афзуданд: Илоҷи ин ҷанги печида, ҷиҳоди табйин бо "равишҳои навини нармафзорӣ ва муттакӣ бар маъориф ва мафоҳими амиқ ва олияи Ислом аст".

Эшон иғвои хавосро бо ҳадафи ниҳоии иғвои мардум, дастури кори муҳими душманон баршумурданд ва гуфтанд: Мустакбирони ҷаҳон дар сангинтарин ҷанги нарми таърих бо миллати Эрон дар сададанд касонеро, ки унвон, имкон ва аҳёнан савод доранд иғво кунанд то онҳо тудаҳои мардумиро фиреб диҳанд ва аз ҳақиқат ва воқеъият дур созанд.

Раҳбари муъаззами инқилоби исломии Эрон "Муздурпарварӣ, ҳаромхорсозӣ, таҳдид ва татмиъ"-ро ҷузи равишҳои мухталифи душман хонданд ва афзуданд: Ин ҷанги нарми сангин албатта нишондиҳандаи қавӣ шудани зерсохтҳо ва имконоти ҷабҳаи ҳақ аст, ки чолиш бо ҷабҳаи ҳақро душвор кард ва душманро ба ҷанги нарм барои тахриби зеҳнҳои мардум кашонда аст.

Имом Хоманаӣ, ҳамчунин Маҷлиси Хубрагонро дорои нақшофаринии муҳим дар мустаҳкам шудани низоми исломӣ хонданд ва афзуданд: Шарти таъсиргузори ҳамаи ниҳодҳои қонунӣ аз ҷумла Маҷлиси хубрагон амал бар асоси вазоиф ва ҳудуде аст, ки Қонуни асосӣ барои онҳо мушаххас карда аст.

1 March 2022

Валии амри мусалмонони ҷаҳон гуфтанд: “Амрико як режими мафияӣ аст, Украина ҳам қурбонии сиёсатҳои Амрико аст.”


Имом Хоманаӣ, Валии амри мусалмонони ҷаҳон, имрӯз сешанбе дар солрӯзи Иди Мабъас дар суханони телевизионӣ афзуданд: “Режими Амрико намунаи комили ҷоҳилияти модерн аст; ин режим, режиме буҳронзо ва буҳронзист аст ва аз тариқи эҷоди буҳрон дар дунё иртизоқ мекунад.”

Эшон фармуданд: “Амрико бо вуруд ба масоили Украина ва роҳандохтани иҷтимооту эҷоди кудатои рангӣ суботи ин кишварро баҳам зад.”

Имом Хоманаӣ гуфтанд: “Мо албатта бо ҷангу тахриб дар ҳар ҷои дунё мухолифем. Ин ҳарфи собити мост. Мо бо кушта шудани мардум, бо тахриби зербиноҳои миллатҳо таъйид намекунем дар ҳар ҷои дунё, ки иттифоқ биафтад. Мо мисли ғарбиҳо нестем, ки чунончӣ бомбро сари корвони арусӣ дар Афғонистон биандозанд ва арусиро ба азо табдил кунанд, инро мубориза бо тероризм бидонем ва ҷиноят нест. Инҳо мантиқашон ин шаклӣ аст. Дар Афғонистон дар Ироқ Амрико дар шарқи Сурия чӣ мекунад. Чаро нафти Сурия ва пули сарвати миллии Афғонистонро медузданд ва ғасб мекунанд?!”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон таъкид карданд: “Мо дар Украина тарафдори таваққуф ҷанг ҳастем ва мехоҳем ҷанг дар онҷо тамом шавад мунтаҳои алоҷи ҳар буҳроне сирфан дар сурате мумкин аст, ки решаи буҳрон шинохта шавад. Решаи буҳрон дар Украина сиёсатҳои Амрико ва ғарбиҳост. Инҳо решаи буҳрон аст. Инҳоро бояд шинохт ва бар асоси инҳо қазоват ва доварӣ кард ва агар аҳли иқдом будем, иқдом кард.”

Имом Хоманаӣ фармуданд: “Ҳамаи чизҳо дар дунёи имрӯз барои фарбеҳ шудани компаниҳо ва корталҳост, ҳамчунин аз илм барои куштори одамҳо истифода мешавад; якҷо бо истифода аз ин илм, воксан месозанд, ки ҷони инсонҳоро наҷот медиҳад ва як ҷои дигар барои сохти силоҳ аз он истифода мекунанд, ки даҳҳо баробари он касоне, ки наҷот ёфтаандро аз байн мебарад.”

Эшон, «мардум»-ро муҳимтарин пуштвонаи давлатҳо хонданд ва афзуданд: Агар дар Украина мардум вориди майдон мешуданд, вазъи давлат ин гуна намешуд, аммо чун мардум давлатро қабул надоштанд ворид нашуданд. Ҳамчунон ки мардум дар замони ҳамлаи Амрико ба Ироқ дар даврони Саддом ба майдон наомаданд, аммо ҳамин мардум дар муқобили ҳамлаи ДИИШ ба майдон омаданд ва бо саркӯби он хатари бузург, ДИИШ-ро ба ақиб ронданд.

Имом Хоманаӣ, мардумро омили аслии истиқлоли кишварҳо хонданд ва бо ишора ба таҷрибаи ширини миллати Эрон дар ғалаба бар душмани баъсӣ, ки муттакӣ ба ҳимояти ҳамаи қудратҳо буд, гуфтанд: Бояд бо чашми боз ва андеша ва амали дуруст, битавон аз ибратҳои бузург баҳра гирифт.

17 February 2022

Имом Хоманаӣ, панҷшанбе дар остонаи солрӯзи қиёми таърихи мардуми Табрез дар 29 баҳмани соли 1356 дар иртиботи видеоӣ бо ҷамъи аз мардуми устон Озарбойҷони Шарқӣ, гуфтанд: Муқовимати ру ба рушди минтақа убуҳати истикборро дар ҳам шикаст ва забони милатҳоро дар муқобили Амрико кушода аст, ки бояд ин неъматро бо идома доштани инқилоб, қадр бидонем.


Раҳбари маззами инқилоби исломӣ афзуд: Ҳадафҳои инқилоб пешрафтҳои воқеъи ва ҳамаҷонибаи модӣ ва маънавӣ, таҳақуқи адолати иҷтимоъӣ, иқтидори кишвар, ташкили ҷомеъаи исломӣ ва дар ниҳоят шаклгирии тамадуни бузург ва навини исломӣ аст.

Имом Хоманаӣ энержии сулҳомези ҳастаиро аз дигар ниёзҳои асосии оянда хонданд ва гуфтанд: Иллати такяи ҷабҳаи душман бар рӯи масъали ҳастаии Эрон ва эъмоли таҳримҳои золимона бо вуҷуди итилои онҳо аз истифодаи сулҳомези мо ва баёни ҳарфҳои муҳмал монанди фосилаи наздикии Эрон бо силоҳи атоми, пешгири аз пешратфҳои илмии кишвар барои рафъи ниёзи ояндаи Эрон аст.

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, бо ишора ба пешрафтҳои ҳайратовари илмӣ дар бахшҳои мухталиф ва изъони марказҳои ҷаҳонӣ ба суръати рушди илмии Эрон чандин баробари миёнгини ҷаҳонӣ, хотирнишон карданд: Инқилоб ҳамчунин сабаби пешрафтҳои шигифтовар дар зерсохтҳои асосӣ монанди роҳ созӣ, сад созӣ, об расонӣ, барқ расонӣ ва хадамоти саломати пизишки низ шуд, ки агар инқилоб ва ҳаракати ҷиҳоди набуд қатъан ин пешрафтҳо ба даст намеомад.

Эшон бо ишра ба қазовати марказҳои ҷаҳонӣ дар бораи беҳуби шохисаҳои иқтисодии Эрон пас аз инқилоб гуфтанд: Ба гузориши марказҳои иқтисодии маъруфи дунё, пешрафтҳои бузурге эҷод шуда аст зимни ин ки дар худкифоӣ бисёре аз маҳсулот ва афзоиши эътимод ба анфси тавлид кунандаи дохилӣ пешрафтҳои муҳими доштаем.

Имом Хоманаӣ, хотирнишон карданд: Душман имрӯз афкори умумӣ ба вижа фикру зеҳни ҷавонҳоро ҳадаф гирифта аст то бо харҷ кардани миллиарҳо доллар ва бо тароҳиҳои мухталиф дар утоқҳои фикрияшон, битавонанд миллати Эрон ва ба хусус ҷавононро аз масири инқилоб баргардонанд.

Эшон, фишори иқтисодӣ ва амалиёти расонаиро ду абзори аслии истикбор барои ҷудо кардани мардум аз низом ва дасткори дар фикри онҳо баршуморданд ва гуфтанд: “Дуруғпардози ва туҳматзанӣ ба аркони инқилоб ва марказоҳое, ки дар пешрафти инқилоб таъсир доранд, шиваҳое аст, ки дар амалиёти расонаи истифода мешавад.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, тӯҳматзани ба Маҷлис, Шӯрои Нигаҳбон, Сипоҳ ва шаҳиди бузургавор сардор Сулаймониро намунаҳои аз ин бадномсози хонданд ва хотирнишон карданд: Онҳо агар аз хашми мардум наметарсиданд, ба Имом Хумайнӣ(р) ҳам туҳмат мезаданд аммо ҷурати ин корро надоранд.

14 January 2022

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, таъкид карданд: “Муҳосибаи ғалати амрикоиҳо идома дорад, онҳо фикр мекарданд бо шаҳодати шаҳид Сулаймонӣ ҳаракате, ки ӯ намояндааш буд хомӯш хоҳад шуд, аммо бештар шуд.”


Валии амри мусалмонони ҷаҳон ( якшанбе 19 дейи 1400 ҳ.ш) дар солрӯзи қиёми торихии 19 даи 1356 мардуми Қум ва дар суханронии телевизиюнӣ тасреҳ карданд : “Муҳосибаи ғалати Амрико дар дастгоҳи муҳосиботишон идома дорад ва алъон ҳам ҳамин тавр аст.”

Эшон гуфтанд: “Алъон ҳам дар бораи масоили гуногун як муҳосибае мекунанд; намунааш ҳамин масаълаи тозаи боқимондаи шаҳодати шаҳиди азизмон, шаҳид Сулаймонӣ аст, чӣ фикр мекарданд, чӣ шуд? Онҳо фикр мекарданд бо аз байн бурдани шаҳид Сулаймонӣ наҳзату ҳаракати азиме, ки ӯ намояндааш буд, намӯдораш буд ва намодаш буд, ин хомӯш хоҳад шуд. Намебинед, ки бештар шудааст.”

Имом Хоманаӣ афзуданд: “Имсол дар солгарди дувуми шаҳодати шаҳид Сулаймонӣ ин ҳаракати азим, ин кори кӣ буд, дасти кӣ буд, инро кӣ метавонад иддао кунад, кӣ ин корро ман кардам, мо кардем, ҷуз кори қудрати Илоҳӣ ва дасти қудрати Илоҳӣ набуд дар Эрон ва дар кишварҳои ғайр, аз хориҷ аз Эрон.”

Раҳбари муаззами инқилоб таъкид карданд: “Омили наҷоти кишвар дар бизангоҳҳои мухталиф ғайрати динии миллати Эрон будааст, ғайрати динӣ аст, ки таҳдидҳоро ба фурсат табдил мекунад . Ишон дар иртиботи тасвирии мардуми Қум афзуданд : Азизони ман касоне ки ин суханро аз ин бандаи ҳақир мешунавед ғайрати диниро ҳифз кунед, омили наҷоти кишвар дар бизангоҳҳои мухталиф ғайрати динии миллати Эрон будааст.”

Ҳазрати оятуллоҳ Хоманаӣ хотирнишон карданд: “Ғайрати динӣ аст, ки таҳдидҳеро ба фурсат табдил мекунад. Як намунааш ҷанги таҳмилӣ-дифои ҳаштсола як таҳдиди бузург буд. Ғайрати динии мардум, ғайрати динии ҷавонҳо, ғайрати динии падарону модарон ва ҳамсарон мӯҷиб шуд, ки бираванд ҷавонҳои мо дар ин ҷабҳа ва ин ҷанги дарвоқеъ байналмиллалиро, ки Амрикои он рӯз, Шуравии он рӯз, НАТО-и он рӯз, иртиҷоъи минтақа дар он рӯз, ҳама бо ҳам ҳамдаст шуда буданд, ки Эронро шикаст бидиҳанду Имомро ба зонӯ дарбиёранд ва наҳзатро нобуд бикунанд, ҳамаи инҳоро шикаст дод ва тавонист пирӯз бишавад.”

Раҳбари муаззами инқилоби исломӣ тасреҳ карданд: “Миллати Эрон ба маънои воқеии калима зери тобути шаҳид Сулаймонӣ ҳуввияту ваҳдати худашро нишон дод.”

Имом Хоманаӣ афзуданд: “Шаҳодати ҳамин шаҳиди азизамон, сардор Сулаймонӣ воқеан як ҳодисаи торихии аҷиб шуд ҳеҷ кас фикр намекард дӯстон ҳам фикр намекарданд, ки инҷурӣ ин ҳодиса азимат пайдо кунад ва Худои мутаъол баракат ба ин ҳодиса бидиҳад, ки битавонад ҳуввияти динӣ ва инқилобии мардумро ҷилави чашми ҳама қарор бидиҳад ва ҳама бибинанд, ки ба маънои воқеии калима зери тобути шаҳид Сулаймонӣ миллати Эрон ҳуввияту ваҳдати худашро нишон дод.”

Эшон афзуданд: “Ин ҳаракати азими миллати мусулмонро ин нишон дод, ин ҳодиса - ҳодисаи азиме буд; яъне шаҳодати як шахсияти бузурге мисли шаҳид Сулаймонӣ аз назари душман ва аз назари ҳама як таҳдид маҳсӯб мешуд, аммо ин таҳдидро ғайрати миллат, миллати мусулмон, миллати Эрон табдил кард ба фурсат. Як фурсате шуд.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон таъкид карданд: “Ғайрати динӣ дар он ҷое, ки худашро нишон медиҳад ва таъсиргузор аст, ҳамроҳ бо ақлоният ҳаст ва ғайрати динӣ асосан ношӣ аз басират аст, ки басират як шуъбае аз ақлоният аст ва нишондиҳандаи умқи диндорӣ аст ва дар ағлаби маворид ин ғайрати динӣ вақте Шумо нигоҳ мекунед мебинед ки бо он ақлоният ҳамроҳ аст . Ҳазрати оятуллоҳ Хоманаӣ хотирнишон карданд: Шахсиятҳое ки бештарин ғайрати диниро доранд инҳо ғолибан дорои ақлонияти боло ҳастанд; намунааш шахси Имоми бузургвор, авҷи ғайрати динӣ буд. Воқеан ҳеҷ касро мо надидем ва нишнохтем, ки аз лиҳози нисбат ба дину фарҳанг, дину зиндагии динӣ, сабки зиндагии динӣ ва аҳкоми динӣ мисли Имоми бузургвор бошад.”

14 January 2022

Валии амри мусалмонони ҷаҳон субҳи рӯзи шанбе (11-уми дейи 1400 ҳ.ш) дар дидори хонавода ва аъзои ситоди бузургдошти сардори шаҳид Ҳоҷ Қосими Сулаймонӣ, “сидқ” ва “ихлос”-ро хулоса ва намод ва намояи мактаби Сулаймонӣ хонданд ва бо ишора ба улгӯ шудани Ҳоҷ Қосим дар миёни ҷавонони минтақа афзуданд: “Сулаймонии азиз, миллитарин ва умматитарин шахсияти Эрон ва дунёи ислом буд ва ҳаст.”


Имом Хоманаӣ, шаҳодати сардор Сулаймониро ҳодисае миллӣ ва ҳодисаи байналмилали исломӣ баршумурданд ва афзуданд: “Бузургдошти мардумӣ ва мубтакиронаи Ҳоҷ Қосим дар саросари Эрон нишондиҳандаи пешрав будани миллат дар қадршиносӣ аз ин шаҳиди воломақом аст.”

Эшон бо истинод ба оятҳои қуръонӣ гуфтанд: “Сидқу ихлос, ҷавҳара ва шаклдиҳандаи мактаби Сулаймонӣ аст, ки ҳам зиндагӣ ва ҳам шаҳодати ӯро пурбаракат сохт ва кайфияти шаҳодати ӯ низ, ба фазли илоҳӣ ҳуҷҷатро бар ҳамаи бандагони Худо ва душманони Ислом тамом кард.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон пойбандӣ ва вафодории комилан содиқонаи сардор Сулаймонӣ ба аҳде, ки бо Парвардигор баста буд ва таомули аз сари сидқи Ҳоҷ Қосим бо Имом ва ормонҳои ислому инқилобро мояи баракати фаъолиятҳои сардор Сулаймонӣ хонданд ва афзуданд: “Сардори азизи миллати Эрон, ранҷи муҷоҳидат дар роҳи ормонҳоро бо ҳамаи вуҷуд таҳаммул мекард ва бо камоли диққат ва дар ҳамаи умр ба вазоифи худ дар қиболи миллати Эрон ва уммати исломӣ вафодор буд.”

Эшон бо итиқод аз касоне, ки хоста ё нохоста хатти душман дар тарвиҷи дугонаи дурӯғини “миллат ва уммат”-ро дунбол мекунанд, гуфтанд: “Ҳоҷ Қосим собит кард, ки метавон миллитарин ва дар айни ҳол умматитарин буд.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон бо ишора ба ҳузури даҳҳо миллионии миллат дар ташйеъи пайкари мутаҳҳари сардор афзуданд: “Ин воқеъият нишон медиҳад Ҳоҷ Қосим миллитарин чеҳра буда ва ҳаст, зимни ин ки нуфузи рӯзафзуни ёду номи ӯ дар дунёи ислом исбот мекунад Сулаймонии азиз, умматитарин чеҳраи дунёи ислом низ буда ва ҳаст.”

Имом Хоманаӣ, Ҳоҷ Қосимро мазҳари талош ва кори хастагинопазир ва ҳайратангез баршумурданд ва афзуданд: “Сардори қаҳрамони миллати Эрон, дар ҳамаи корҳо ва фаъолиятҳои бепоёнаш дар ҳадди таҳсинбарангезе аз шуҷоат ва шаҳомат ва дар айни ҳол ақлоният бархӯрдор буд ва зимни шинохти дақиқ аз душман ва имконот ва абзорҳояш, бидуни заррае тарс, бо қудрат ва тадбир вориди майдони муқобила мешад ва корҳои эъҷобангезе анҷом медод.”

Эшон таҳсини миллат аз шуҷоати сардор Сулаймониро аз ҷумлаи натоиҷи сидқи Ҳоҷ Қосим дар вафодорӣ ба аҳди илоҳӣ хонданд.

Имом Хоманаӣ, “ихлос ва кор барои Худо”-ро вижагии дигари шаҳид Сулаймонӣ ва мояи баракати бебадил дар кори ӯ донистанд ва афзуданд: “Ӯ аз дида шудан фирор мекард ва аҳли тазоҳур ва лофзанӣ набуд ва он ташйеъи даҳҳо миллионӣ ва ривоҷи ному ёди ӯ дар ҷаҳон, аввалин подош ва ҷазои илоҳӣ ба ихлоси ӯ дар дунё буд.”

Эшон бо ишора ба табдил шудани шаҳид Сулаймонӣ ба улгӯ ва қаҳрамони ҷавонони дунёи ислом ва минтақа, гуфтанд: “Имрӯз Сулаймонӣ дар минтақаи мо намоди умед, эътимоди ба нафс, рашодат ва рамзи истиқомат ва пирӯзӣ аст ва ҳамчунон, ки бархе ба дурустӣ гуфтаанд, “шаҳид” Сулаймонӣ барои душманонаш аз “сардор” Сулаймонӣ хатарноктар аст.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ афзуданд: “Душманон хаёл мекарданд бо шаҳодати Сулаймонӣ, Абӯмаҳдӣ ва дигар ҳамроҳони эшон, кор тамом хоҳад шуд аммо имрӯз ба баракати он хуни азиз ва мазлумона, Амрико аз Афғонистон фирор кардааст, дар Ироқ ночор ба тазоҳур ба хуруҷ ва эъломи нақши мусташорӣ ва бидуни ҳузури низлмӣ аст, ки албатта бародарони ироқӣ бояд бо ҳушёрӣ ин масъаларо дунбол кунанд, дар Яман ҷабҳаи муқовимат рӯ ба пешрафт аст, дар Сурия, душман, замингир ва бидуни умед ба ояндааст, ва дар маҷмӯъ ҷараёни муқовимат ва зидди истикборӣ дар минтақа, имрӯз аз ду соли қабл, пурравнақтар, шодобтар ва умедвортар дар ҳоли кору ҳаракат аст.”

Имом Хоманаӣ бо нақли намунае аз бархӯрди амиқан меҳрубононаи шаҳид Сулаймонӣ бо фарзандони шуҳадо, хотирнишон карданд: “Он шаҳиди азиз бо он руҳияи атуф дар муқобили хонаводаи шаҳидон, дар муқобили ашрор ва муфсидони дохилӣ ва хориҷӣ чунон қотеъ ва бо шиддат буд, ки ҳатто хабари ҳузураш дар як минтақа, руҳияи душманро нобуд мекард.”

Эшон бархӯрди ҳазфии мустакбирон бо шаҳид Сулаймонӣ дар фазои маҷозиро нишонаи тарси онҳо ҳатто аз исми шаҳид ва воҳимаашон аз ривоҷ ва таксири он улгӯи гаронсанг донистанд ва гуфтанд: “Дар дунёи имрӯз, фазои маҷозӣ зери калиди мустакбирон аст ва ин воқеъият бояд масъулини фазои маҷозии кишварро низ ҳушёр кунад то ба наҳве амал кунанд, ки душман натавонад ба ҳар шакл ва ҳарҷо, ки ирода кард, дар фазои маҷозӣ бархӯрд кунад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ шаҳид Сулаймониро як воқеъияти монданӣ ва то абад зинда, хонданд ва афзуданд: “Қотилони ӯ ҳамчун Трамп ва амсоли он, ҷузви фаромӯшшудагони торих хоҳанд буд ва дар зуболадони торих гуму гӯр мешаванд, албатта пас аз он ки тақоси ҷинояти дунявии худро пас бидиҳанд.”

Раҳбари Инқилоб бо таҳсини фаъолиятҳои хонавода, ҳамразмон ва дӯстони шаҳид Сулаймонӣ ва ба вижа сардор Қоонӣ фармондеҳи нерӯи Қудси Сипоҳи Посдорон дар дунбол кардан ва ба пеш бурдани хатти мубораки муқовимат, гуфтанд: “Худованд ба касоне, ки дар роҳи ирода ва аҳдофи ӯ ҳаракат кунанд, ваъдаи дифоъ ва нусрат додааст ва ин ваъдаи умедбахш шомили ҳоли миллати Эрон хоҳад буд.”

14 January 2022

Баёноти Раҳбари муаззами Инқилоби Исломӣ дар дидори дастандаркорони ҳамоиши се ҳазор шаҳидони устони Илом, ки дар 30 обони 1400 баргузор шуда буд, субҳи рӯзи 2-уми декабр дар маҳалли баргузории ин ҳамоиш мунташир шуд.


Имом Хоманаӣ дар ин дидор, шаҳодати чандин варзишкор ва тамошочии Илом бар асари бомбаборони мусобиқоти футбол дар 23 баҳмани соли 65-и ҳиҷрии шамсиро ёдовари мазлумияти шаҳидони варизшкор хонданд ва бо баёни ин ки Саддом ин ҷиноятҳоро ба пуштивонаи муддаиёни ҷаҳони ҳуқуқи башар анҷом медод, афзуданд:

“Нависандагон ва ҳунармандон ин баёни ҳақоиқро дар абъоди ҷаҳонӣ, муаррифӣ ва мудаиёни дурӯғини ҳуқуқи башарро расво кунанд.”

Эшон бо ишора ба руҳияи истиқомати мардуми Илом ва тарк накардани хона ва шаҳри худ бо вуҷуди бомбаборонҳои зиёд гуфтанд: “Фишори ҷанг натавонист монеъи бурузи истеъдодҳои ин мардум шавад ва дар зери ҳамин бомбаборонҳо ҷавонони нухба ва нобиғае ҳамчун шаҳид Ризоинажод тарбият шуд, ки душман вақте ӯро мояи тарақӣ ва пешрафти кишвар дид, дар муқобили чашми ҳамсар ва духтари хурдсолаш уро шаҳид кард.”

Имом Хоманаӣ мавзӯъи шаҳид ва шаҳодатро мутафовит аз қурбониёни ҷангҳои марсум дар дунё донистанд ва афзуданд: “Шаҳид ва разманда дар роҳи Худо илова бар дифоъи арзишманд аз марзоҳи ҷуғрофиёӣ аз марзҳои муҳими маънавӣ, яъне марзҳои ақида, ахлоқ, дин, фарҳанг ва ҳувият низ дифоъ мекунад ва бо пойбандии содиқона ба аҳди худ бо Парвардигор, ҷонашро бо Худованд муъомила мекунад.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон дар ин замина афзуданд:

“Сифатҳои муҳим монанди ихлос, таваккал, тавозеъ, риъояти ҳудуди илоҳӣ, рафтори меҳрубонона бо асирон ва ба таври кулли сабки зиндагии исломӣ дар рафтори размандагон ва шаҳидони мо комилан барҷасата аст ва тасвири ин нуқтаҳои дурахшон ва илоҳомбахш бояд бо корҳои ҳунар дар муқобили чашми мардуми дунё қарор дода шавад.”

Эшон ҳадаф аз бузургдошти шаҳидонро шунидани паёми онон донистанд ва хотирнишон карданд: “Паёми шаҳидон ин аст, ки дар роҳи Худо тарсу андӯҳ вуҷуд надорад ва бояд бидуни тазалзул аз васвасаҳои душман, бо қудрат ва собитқадам ҳаракат кард.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон бо таъкид бар ин ки бидуни муҷоҳидат ва таҳаммули сахтиҳо ҳеч миллате ба авҷ ва қулла нахоҳад расид, афзуданд:

“Миллати Эрон бо шунидани паёми шаҳидон бояд иттиҳод, ангеза ва талоши худро бештар кунад ва масъулон низ дар қиболи ҷомеъа ва амнияте, ки шаҳидон барои кишвар фароҳам карданд, эҳсоси масъулияти бештаре дошта бошанд.”

4 October 2021

Валии амри мусалмонони ҷаҳон дар маросими донишомӯхтагии неруҳои мусаллаҳ бо ишора ба масоили ҳамсоягон дар шимолу ғарби Эрон таъкид карданд : Роҳи ҳалли ҳаводиси шимолу ғарб ҷилавгирӣ аз дахолати артишҳои бегона дар ин кишварҳо аст


Имом Хоманаӣ-Валии амри мусалмонони ҷаҳон имрӯз (якшанбе) дар иртиботи тасвирӣ бо маросими муштараки донишомӯхтагии донишҷӯёни донишгоҳҳои афсарии неруҳои мусаллаҳ дар донишгоҳи афсарии Имом Ҳусайн (а), ин неруҳои пурифтихорро “қалъаи мустаҳками амнияти миллати сарбаланди Эрон ва меҳани муқтадиру азиз” хонданд.

Валии амри мусалмонони ҷаҳон афзуданд: Дахолати бегонагон дар минтақа мояи ихтилоф ва хисорат аст ва ҳамаи масоилу ҳаводис бояд бидуни дахолати бегона ва бо улгупазирии кишварҳои минтақа аз иқтидору ақлонияти Эрон ва неруҳои мусаллаҳи Ҷумҳурии исломӣ ҳал шавад .

Имом Хоманаӣ амниятро зерсохти асосии ҳамаи фаъолиятҳои зарурӣ барои пешрафт кишвар баршумурданд ва бо муҳими хондани таҳаққуқи амнияти кишвар бидӯни такя бар бегонагон афзуданд: ин масаъла албата барои миллати Эрон одӣаст аммо кишварҳои мухталиф ҳатто кишварҳои аврупое аз ин мушкил ранҷ мебаранд .

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, ба бигӯ магӯҳои ахири Аврупоу Амрико ишора карданд ва гуфтанд : бархе аврупоеҳо ، иқдоми Амрикоро ханҷар аз пушти хонданд ва ба навъӣ гуфтанд аврупо бояд бидӯни иттико ба нато ва дар воқеъ ба Амрико ، мустақиллани амнияти худро тамен кунад .

Имом Хоманаӣ хотирнишон карданд: Вақте кишварҳои аврупоӣ ба иллати иттико ба Амрико, яъне кишваре ки бо Аврупо мухолиф ҳам нест дар таҳаққуқи амнияти пойдор эҳсоси камбуд мекунанд, ҳисоби кишварҳои дигар ки неруҳои мусаллаҳи худро таҳти контроли Амрико ва дигар бегонагон қарор додаанд, мушаххас аст .

Имом Хоманаӣ таъмини амният бо такя бар дигаронро фақат як таваҳҳум хонданд ва гуфтанд : Касоне ки ба ин таваҳҳум дучоранд силии онро ба зӯдӣ хоҳанд хурд, чаро ки дахолати мустақим ё ғайримустақими бегонагон дар амният ва ҷангу сулҳи ҳар кишваре, фоҷеъаи мусибатбор аст .

Валии амри мусалмонони ҷаҳон хуруҷи артиши муҷаҳҳаз ва бидӯни рӯҳияи ахлоқӣ ва маънавии Амрико аз Афғонистонро намунае аз натоиҷи иқтидори зоҳирӣ ва на воқеӣ хонданд ва гуфтанд : Амрикоиҳо 20 сол қабл барои сарнагунии Толибон ба Афғонистон лашкаркашӣ карданд ва дар ин ишғолгарии тӯлонимуддат куштору ҷиноят ва хисороти фаровоне ба бор овараданд, аммо баъд аз ин ҳамаи ҳазинаи моддӣ ва инсонӣ ҳукуматро ба Толибон доданд ва хориҷ шуданд, ки ин воқеият барои ҳамаи кишварҳо дарсомӯз аст .

Фармондеҳи кулли қувои мусаллаҳи Ҷумҳурии Исломии Эрон таъкид карданд : Он тасовири ҳолливудӣ аз артиши Амрико ва кишварҳои амсоли ӯ фақат намоиш аст, чаро ки моҳияти воқеии онҳо ҳамин аст, ки дар Афғонистон дида шуд .

Валии амри мусалмонони ҷаҳон нафрати мардуми шарқи Осиё аз артиши Амрикоро ёдовар шуданд ва гуфтанд : Амрикоиҳо ҳар ҷо дахолат кунанд, манфури миллатҳо ҳастанд .

Ҳамчунин таъкид карданд: Салоҳи минтақа дар ин аст, ки ҳамаи кишварҳо аз артиши мустақилу муттакӣ ба миллати худ ва ҳамафзо бо артишҳои ҳамсоягон бархурдор бошанд.

Валии амри мусалмонони ҷаҳон афзуданд : Артишҳои минтақа метавонанд амнияти минтақаро таъмин кунанд ва набояд иҷоза диҳанд, ки артишҳои бегона барои ҳифзи манофеи худ дахолат ё ҳузури низомӣ дошта бошанд.

28 August 2021

Имом Хоманаӣ фармуданд, давлати кунунии Амрико ҳеҷ фарқе бо давлати қаблӣ надорад. Мутолибаи инҳо ҳамон мутолиба Трамп аст ва ҳеҷ тафовуте накардааст. Дар пушти саҳнаи сиёсати хориҷии Амрико як гурги даранда аст, ки бархе мавоқеъ ба як рӯбоҳи ҳилагар тағйир мекунад. Намунааш вазъияти имрӯзи Афғонистон аст.


Валии амри мусалмонони ҷаҳон дар дидор бо раисиҷумҳури ҷадиди Эрон ва вазирони кобинаи давлати ҷадид, гуфтанд, асоси ҳукумати исломӣ ва Ҷумҳурии исломӣ бар иқомаи адл аст. Ҳамчунон ки асоси ҳамаи адён бар иқомаи адл аст. Худои мутаъол мефармояд, ки мо Пайғомбаронро фиристодем, китобҳои осмониро фиристодем «Бар мардум аст, ки барои барпоии адл қиём кунанд» аслан барои инки мардум қиём ба қист кунанд, ҷомеъа, ҷомеъаи адолатомез бошад. Хуб дар ин заминаҳо мо хеле бояд кор кунем. Ақибем. Хеле бояд талош кунем. Ба назари ман ҳар мусаввабае, ки шумо тасвиб мекунед, ҳар лоиҳае, ки дар давлат танзим мекунед, ҳар бахшномае, ки худи шумо дар дастгоҳи худатон содир мекунед, як пайвасти адолат бояд дошта бошад. Бояд муроқиб бошед ин равиш, ин кор, ин дастур зарбае ба адолат назанад. Табақоти мазлӯмро поймол накунад.

Имом Хоманаӣ афзуданд, масаълаи эҳёи эътимоди мардуму умеди мардум бисёр муҳим аст. Чун эътимоди мардум бузургтарин сармояи давлат аст. Мардум вақте ба шумо эътимод карданд ва умед ба шумо доштанд бо шумо роҳ меоянд, кумактон мекунанд. Ин бузургтарин сармоя аст барои як давлат, ки битавонад эътимоди мардумро ҷалб кунад, ки хуб албатта ин мутаасифона як миқдоре осебдида, инро бояд тармим кунед инро ва роҳкораш ҳам ин аст, ки ҳарфу амали масъулин яке бошад.

Валии амри мусалмонони ҷаҳон дар бахши дигаре аз суханони худ ба аҳдшиканиҳои Амрико ишора карданд ва гуфтанд, амрикоиҳо муддатҳо музокираро зери по гузоштанд ва амал накарданд. Давлати кунӯнии Амрико ҳам ҳеҷ фарқе бо давлати қаблӣ надорад. Мутолибаи инҳо ҳамон мутолиба Трамп аст ва ҳеҷ тафовуте накардааст. Инсофан дар пушти саҳнаи сиёсати хориҷии Амрико як гурги даранда аст, ки бархе мавоқеъ ба як рӯбоҳи ҳилагар тағйир мекунад. Намӯнааш вазъияти имрӯзи Афғонистон аст.

Эшон афзуданд, Афғонистон бародари ҳамзабони ҳамдин ва ҳамфарҳанги мост мусибатҳои Афғонистон инсонро ба шиддат мутаассир мекунад. Инҳо кори Амрико аст, ин сахтиҳое ҳам ки мекашанд, ин ҳаводисе, ки дорад пеш меояд пай дарпай ин ҳодисаи рӯзи панҷшанбе, ин кушторҳо, ҳамааш кори Амрико аст.

Имом Хоманаӣ бо ишора ба ҷиноёти амрикоиҳо дар Афғонистон, таъкид карданд:

Амрикоиҳо 20 сол ин кишварро ишғол карданду анвоъи зулмҳоро ба инҳо карданд. Маҷлиси арӯсӣ ва азоро бомбаборон карданд. Иддаеро зиндонӣ карданд. Тавлиди маводи мухаддирро даҳҳо баробар афзоиш доданд. Як қадам ҳам барои пешрафти маданӣ ва иқтисодии Афғонистон барнадоштанд. Афғонистон аз он замон ақабтар набошад, ҷилавтар нест. Ба ҳар ҳол мо тарафдори миллати Афғонистон ҳастем. Давлатҳо меоянд ва мераванд. Онкӣ боқӣ мемонад, миллати Афғонистон ҳастанд. Ва навъи робитаи мо бо давлатҳо бастагӣ дорад ба навъи робитаи онҳо бо мо. Иншоаллоҳ Худованд вазъи миллати Афғонистонро ба беҳтарин ваҷҳ қарор диҳад.

28 July 2021

Валии амри мусалмонони ҷаҳон дар дидори раиси ҷумҳурӣ ва аъзои ҳайати давлат, дар охирин рӯзҳои фаъолияти давлати дувоздаҳум таъкид карданд: Мутлақан набояд барномаҳои дохилиро ба ҳамроҳии Ғарб мавкул ва баста кард, зеро ҳатман шикаст хоҳад хурд.

Имом Хоманаӣ, Валии амри мусалмонони ҷаҳон рӯзи чаҳоршанбе, дар охирин дидори раиси ҷумҳурӣ ва давлати дувоздаҳум бо эшон, бо табрики иди саиди Ғадир ба умуми мусулмонон, ба вижа миллати азизи Эрон, фурсати хидмат ба мардумро неъмате илоҳӣ донистанд ва гуфтанд: “Барои шукри ин неъмат бояд аз ҳамаи тавон барои пешбурди аҳдофи инқилоб истифода кард”.

Эшон дар арзёбии амалкарди давлат гуфтанд: “Амалкарди давлати оқои Рӯҳонӣ дар бахшҳои мухталиф яксон набудааст, дар бархе маворид бар тибқи интизорот буд, аммо дар бархе маворид ин гуна набуд”.

Имом Хоманаӣ лузуми истифода аз таҷрибаҳои давлатҳои ёздаҳум ва дувоздаҳум дар ояндаро хотирнишон карданд ва афзуданд: “Як таҷрибаи бисёр муҳим дар ин даврон иборат аст аз беэътимодӣ ба Ғарб, ки ояндагон бояд аз он истифода кунанд. Дар ин давлат маълум шуд, ки эътимод ба Ғарб ҷавоб намедиҳад ва онҳо кумак намекунанд. Ҳар ҷо ки битавонанд зарба хоҳанд зад ва агар ҷое ҳам зарба намезананд, ба ин далел аст, ки наметавонанд”.

Валии амри мусалмонони ҷаҳон хитоб ба раиси ҷумҳурӣ ва аъзои давлат афзуданд: “Ҳар ҷо ки корҳоро машрут ба Ғарб ва музокира бо он ва Амрико кардед, номуваффақ будед ва ҳар ҷо ки бидкни эътимод ба Ғарб ҳаракат ва аз онҳо қатъи умед кардед, муваффақ будед ва пеш рафтед”.

Эшон ба музокироти ахири Вена низ ишора карданд ва зимни ибрози ризоият аз заҳамоти дипломатҳову амалкарди хуби баъзе аз онҳо дар ин музокирот гуфтанд: “Амрикоиҳо дар ин музокирот бар сари мавзеи инодомез (саркашӣ ва душмани) –и худ муҳкам истоданд ва як қадам ҳам пеш наомаданд. Амрикоиҳо дар забон ва ваъда мегӯянд, таҳримҳоро бар медорем, аммо таҳримҳоро барнадоштанд ва барнамедоранд, зимни он ки шарти ҳам мегузоранд ва мегӯянд, ки бояд дар ҳамин тавофуқ ҷумлаей бигунҷонед, ки баъдан дар бораи бархе мавзӯот суҳбат шавад, вагарна тавофуқе нахоҳем дошт”.

Имом Хоманаӣ гуфтанд: Онҳо мехоҳанд бо гузоштани ин ҷумла, баҳонае барои дахолатҳои баъдии худ, дар бораи асли БарҶом ва масоили мушакӣ ва минтақаӣ фароҳам кунанд ва агар Эрон ҳозир ба баҳс дар бораи онҳо нашавад, бигӯяд, тавофуқро нақз кардаед ва ва тавофуқ бетавофуқ.

Пеш аз суханони Валии амри мусалмонони ҷаҳон, Ҳасани Руҳонӣ, раиси ҷумҳурти Эрон бо ташаккур аз ҳимоятҳову ҳидоятҳои Раҳбари инқилоб аз давлат дар тӯли давраи ҳаштсола, гузорише аз иқдомоту фаъолиятҳои давлат баён кард.

7 May 2021

Раҳбари Муаззами Инқилоби Исломӣ дар суханронии телевизеонӣ ба муносибати Рӯзи Ҷаҳонии Қудс бо ишора ба тағири мувозанаи қаво ва нафъи дунёи ислом, фармуданд: Ҳамафзоии муслимин бар меҳвари Қудси шариф, кобуси душмани саҳюнист ва ҳомиёни амрикоӣ ва аврупоист.

Матни комили баёноти Раҳбари Муаззами Инқилоби Исломӣ ба муносибати Рӯзи Ҷаҳонии Қудс ба шарҳи зер аст:

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین و الصلاة و السلام علی سیدنا محمد خاتم النبیین و اشرف الخلق اجمعین و علی آله الطیبین الطاهرین و صحبه المنتجبین و من تَبِعَهُم بإحسانٍ الی یوم الدین

Фаластин; муҳимтарин ва зиндатарин масъалаи уммати ислом

Моҷарои Фаластин, ҳамчкнон муҳимтарин ва зиндатарин масъалаи муштараки уммати исломӣ аст. Сиёсатҳои низоми сармоядории золим ва саффок, дасти як миллатро аз хонаи худ кӯтоҳ карда ва дар он режими террорист ва мардумии бегонаро нишонда аст.

Мантиқи таъсиси режими саҳюнистӣ

Сусттар ва бепоятар аз мантиқи пушолии таъсиси режими саҳюнистӣ чист?

Аврупоиҳо бинобар иддаои худ ба яҳудиён дар солҳои Ҷанги Дуввуми Ҷаҳонӣ зулм кардаанд. Пас бояд бо овора кардани миллате дар ғарби Осиё ва кушторҳои фаҷеъ дар он кишвар интиқоми яҳудиёнро гирифт..!

Ин мантиқе аст, ки давлатҳои ғарбӣ бо ҳимояти бедареғ ва девонавори худ аз режими саҳюнистӣ ба он такя карда ва бад ин гуна. ҳамаи иддаоҳои дуруғини худ дар боби ҳуқуқи башар ва демократиро тахтиа кардаанд (шикастаанд). Ва ин моҷарои хандаовар ва гиряовар беш аз 70 сол аст ки идома дорад ва ҳаразгоҳаз чандебарги дигар бар он афзуда мешавад.

Мубориза бо режими саҳюнистӣ, вазифае ҳамагонӣ

 Саҳюнистҳо фаластини ғасбшударо аз рӯзи аввал ба як пойгоҳи терроризм табдил кардаанд. Исроил на як кишвар, ки як подагони террористӣ алайҳи миллати Фаластин ва дигар ва дигар миллатҳои мусулмон аст. Мубориза бо ин режими саффок (хунрез, бераҳмона), мубориза бо зулм ва мубориза бо терроризм аст; ва ин вазифаи ҳамагонӣ аст.

Заъф ва тафриқа дар уммати исломӣ, заминасози ғасби Фаластин.

Як нуктаи қобили таваҷҷӯҳ ин аст, ки агарчӣ давлати ғосиб дар соли 1948 таъсис шуд, вале муқаддамоти дастандозе ба ин нуқтаи ҳассос аз минтақаи исломӣ, солҳо пеш аз он оғоз шуда буд. Ин солҳо мақорун аст бо дахолати фаъоли Ғарб дар кишварҳои исломӣ барои ҳоким кардани секуляризм ва натсионализми ифротӣ ва кур ва ба қудрат расондани давлатҳои мустабид ва шефта ё дастнишондаи Ғарб. Мутолиаи ҳаводиси он солҳо дар Эрон ва Туркия ва кишварҳои ғарбӣ ғарби Осиё то шимоли Африқо, ин ҳақиқати талхро ошкор мекунад, ки заъф ва тафриқа дар уммати исломӣ, заминасози фоҷиавии ғасби шуд ва ин зарба аз сӯи ҷаҳони истикборбар уммати исломӣ ворид омад.

Ҳамафзоии урдугоҳи ғарб ва шарқ бо сармоядорони саҳюнист дар масъалаи ғасби Фаластин

 Ин ибратомӯз аст, ки дар он мақта ҳар ду урдугоҳи сармоядорӣ ва коммунизм бо қорунҳои саҳюнист ба ҳамафзоӣ расиданд; Англис асли тавтеаро тарроҳӣ ва пайгирӣ кард. Сармоядорони саҳюнист иҷрои онро бо пулу силоҳ бар ӯҳда  гирифтанд ва Шуравӣ аввалин давлате буд, ки таъсиси давлати номашрӯъро ба расмият шинохт ва анбӯҳи яҳудиёнро ба он ҷо эъзом кард. 

Режими ғосиб маҳсули он вазъият дар ҷаҳони ислом аз сӯе ва ин тавтеъа, таҳоҷум ва  таҷовузи аврупоӣ аз сӯи дигар буд. 

Тағйири мувозинаи қуво дар дунёи кунунӣ ба нафъи дунёи  ислом

  Имрӯз дигар вазъи ҷаҳон монанди он рӯз нест; мо бояд ин ҳақиқатро мадди назар дошта бошем. Имрӯз мувозинаи қуво ба нафъи дунёи ислом тағйир ёфтааст. Ҳаводиси гуногуни сиёсӣ ва иҷтимоӣ дар Аврупо ва Амрико, заъфҳо ва ихтилолоти амиқи сохторӣ ва мудириятӣ ва ахлоқии ғарбиҳоро дар баробари ҷаҳониён урён кард. Қазоёи интихобот дар Амрико ва озмуни ба шиддат  расвоии мудирони пурмуддао ва мутакаббирон  ва низ мувоҷиҳаи яксолаи номуваффақ бо коронаи  ҳамагир дар Амрико ва Аврупо ва ҳавошии шармовари он ва ошуфтагиҳои сиёсӣ ва иҷтимоии ахир дар муҳимтарин кишварҳои аврупоӣ ҳама  нишонаи сайри нузулӣ ва уфулии (ру ба  нобудӣ) урдугоҳи Ғарб аст.   Дар сӯи дигар рушди нерӯҳои муқовимат дар ҳассостарин манотиқи исломӣ, рушди тавоноиҳои дифоӣ ва ҳуҷумии  онон, рушди худогоҳӣ ва ангезаву умед дар миллатҳои мусулмон, рушди гароиш ба шиорҳои исломӣ ва қуръонӣ, рушди илмӣ, рушди истиқлолталабӣ ва худиттакоӣ дар миллатҳо, нишонаҳои муборакест, ки ояндаи беҳтарро навид медиҳад.

Лузуми ҳамафзоии кишварҳои мусулмон бар меҳвари Фаластин ва Қудс  

 Дар ин ояндаи муборак, бояд ҳамафзоии кишварҳои мусулмон як ҳадафи умда ва асосӣ бошад ва ин чандон дур аз дастрас ба назар намерасад. Меҳвари ин ҳамафзоӣ қазияи Фаластин ба маънии ҳамаи кишвар ва сарнавишти Қудси шариф аст. Ин ҳамон ҳақиқатест, ки дили нуронии Имом  Хумайнии азим ( раҳматуллоҳи алайҳ )-ро ба эъломи Рӯзи ҷаҳонии Қудс дар охирин ҷумъаи моҳи Рамазон ҳидоят кард.

 Ҳам афзоии мусллимин бар меҳвари Қудси шариф, кобуси душмани саҳюнист ва ҳомиёни амрикоӣ ва аврупоии он аст. Тарҳи нокоми « муомилаи қарн» ва сипас талош барои оддисозии равобити чанд давлати заъифи арабӣ бо режими ғосиб, талошҳои мазбуҳона барои фирор аз он кобус аст. 

Ман қотеъона мегӯям ин талошҳо ба ҷое нахоҳад расид; сайри ҳаракати нузулӣ ва рӯ ба заволи режими душмани саҳюнистӣ оғоз шуда ва вақфа нахоҳад дошт. 

Авомили сарнавиштсози оянда: тадовуми муқовимат дар сарзаминҳои ишғолӣ ва ҳимояти ҷаҳонии мусулмонон аз муҷоҳидони фаластинӣ

 Ду омили муҳими таъинкунандаи оянда аст: аввал -ва муҳимтар- тадовуми муқовимат дар дохили сарзаминҳои Фаластин ва тақвияти хатти ҷиҳод ва шаҳодатва дуввум, ҳимояти ҷаҳонии давлатҳо ва миллатҳои мусулмон дар саросари ҷаҳон аз муҷоҳидони фаластинӣ. 

Ҳама - давлатмардон, равшанфикрон, олимони динӣ, аҳзобу гурӯҳҳо, ҷавонони ғаюр ва дигар  қишрҳо - бояд ҷойгоҳи худро дар ин ҳаракати саросарӣ биёбем ва нақш ифо кунем. Ин аст он чизе ки кайди [найранги]душманро ботил мекунад ва барои ин ваъдаи илоҳӣ:

 أَمْ یُرِیدُونَ کَیْداً فَالَّذِینَ کَفَرُوا هُمُ الْمَکِیدُونَ ("Ё мехоҳанд найранге бизананд, вале онон, ки кофир шудаанд худ дучори найранг шудаанд" -Сураи Тур, ояи 42), мисдоқи охирзамонӣ ба вуҷуд меоварад: "وَاللَّهُ غالِبٌ عَلىٰ أَمرِهِ وَلٰکِنَّ أَکثَرَ النّاسِ لا یَعلَمونَ ("...ва Худо бар кори хеш чира аст, вале бештари мардум намедонанд". -Сураи Юсуф, бахше аз ояи 21)

Бахши арабӣ

Моилам андаке бо ҷавонони араб ба забони худи онон сухан бигӯям:

Бисмилоҳи раҳмони раҳим

Салом бар ҳамаи озодагони араб, ба вижа ҷавонон ва салом ба мардуми муқовими Фаластин ва Қудс ва Муробитун дар Масҷудул Ақсо

Салом бар шуҳадои муқовимат ва хеле азими муҷоҳидоне, ки дар ин роҳ ҷони худро тақдим кардаанд; ба вижа шаҳидшайх Аҳмад Ёсин,шаҳид Аббоси Мусавӣ,шаҳид Фатҳии Шақоиқ, шаҳид Имоди Мағния, шаҳид Абдулазиз Рантисӣ,шаҳид Абумаҳдӣ ал-Муҳандиссаранҷом чеҳраи барҷастаи шаҳидони муқовимат, шаҳид Қосим Сулаймонӣ, ки ҳар як пас аз ҳаёти пурбору пурбаракат, бо шаҳодати худ низ таъсироти муҳимме дар муҳити муқовимат барҷо гузоштанд.

Муҷоҳидати фаластиниён ва хуни поки шаҳидони муқовимат тавонистааст ин парчами муборакро барафрошта нигаҳ дорад ва қудрати дарунии ҷиҳоди фаластиниро садҳо баробар кунад;ҷавони фаластинӣ як рӯз бо партоби санг аз худ дифо мекард ва имрӯз бо партоби мушаки нуқтазан ба душман посух медиҳад.

Фаластин ва Қудс дар Қуръони Маҷид " сарзамини муқаддас " номида шудааст; даҳҳо сол аст ки ин сарзамини пок дар ишғоли нопоктарин ва хабистарин оҳоди башар аст. Шаётине, ки инсонҳои шарифро ба хоку хун мекашанд ва онгоҳ бо вақоҳат ба он эътироф мекунанд. Нажодпарастоне, ки дар беш аз ҳафтод сол, соҳибони сарзаминро бо қатл, ғорат ва ҳабсу шиканҷа муаззаб сохтаанд, вале биҳамдиллоҳ натавонистаанд иродаи онҳоро мақҳур  кунанд (мутеъ).

 Фаластин зинда аст ва ба ҷиҳод идома медиҳад ва ба кумаки Худо саранҷом хоҳад тавонист бар душмани хабис фоиқ (ғолиб) ояд. Қудси шариф ва ҳамаи Фаластин мутаъаллиқ ба мардуми он аст ва ба онон хоҳад баргашт. Иншоаллоҳ « ва ин [ кор ] бар худо душвор нест».

Дар қазияи Фаластин ҳамаи давлатҳо ва миллатҳои мусулмон дорои вазифа ва масъулиятанд,вале меҳвари муҷоҳидат, худ фаластиниёнанд, ки имрӯз дар даруни сарзамин ва беруни он ҳудуди чаҳордаҳ миллион нафаранд. Ваҳдат ва азми воҳиди ин ҷамъ хоҳад тавонист коре бузург сурат диҳад. Имрӯз ваҳдат, бузургтарин силоҳи фаластиниҳо аст.

Душманони ваҳдати фаластинӣ, режими саҳюнистӣ ва Амрико ва бархе қудратҳои сиёсӣ дигаранд. Аммо агар аз даруни худи ҷомеаи фаластинӣ ваҳдатшиканӣ нашавад, душманон берунӣ нахоҳанд тавонист коре бикунанд. Меҳвари ин ваҳдат бояд ҷиҳоди дохилӣ ва адами эътимод ба душманон бошад. Душмани аслии фаластиниён, яъне Амрико ва Англис ва саҳюнистҳои хабисро набояд такягоҳи сиёсатҳои фаластинӣ қарор дод.

Фаластиниҳо - чӣ дар Ғазза, чӣ дар Қудс ва Каронаи Бохтарӣ, чӣ дар сарзаминҳои 1948 ва ҳатто чӣ дар урдугоҳҳо - ҳама як воҳидро ташкил медиҳанд ва бояд роҳбурди ба ҳам пайвастагиро дар пеш бигиранд . Ҳар бахш бояд аз бахшҳои дигар дифо кунад ва ба ҳангоми фишор бар онҳо аз абзорҳои дар ихтиёри худ истифода кунад.

Умед ба пирӯзӣ, имрӯз аз ҳамеша бештар аст. Мувозинаи қуво ба нафъи фаластиниҳо ба шиддат тағйир кардааст; душмани саҳюнист сол ба сол заъифтар шудааст; артишаш, ки худро « артише, ки ҳаргиз шикаст намехӯрад» муаррифӣ мекард имрӯз пас аз таҷрибаи [ ҷанг ] 33 рӯза дар Лубнон ва таҷрибаи [ ҷангҳои ] 22 рӯза ва 8 рӯза дар Ғазза, ба артише, ки «ранги пирӯзиро нахоҳад дид » табдил шудааст. Вазъияти сиёсии он, ки ногузир аз чаҳор интихобот дар ду сол аст ва вазъияти амнияти он ки ба таври пай дар пай дучори шикаст мешавад ва майли рӯзафзуни яҳудиён ба муҳоҷирати маъкус, мояи фазоҳати он режими пурмуддао шудааст. Талоши пайгир бо кумаки Амрико барои оддисозӣ бо чанд кишвари арабӣ, худ нишонаи дигаре аз заъфи он режим аст ва албата ин ҳам кумаке ба ӯ нахоҳад кард ва фасоду ноамниро дар [ миён ] онҳо густариш хоҳад дод.

Албата ин ҳақоиқ набояд вазифаи сангини дигаронро дар қиболи ин ҳаракат аз ёди бибарад. Уламои мусулмон ва масеҳӣ бояд оддисозиро ҳароми шаръӣ эълом кунанд ва равшанфикрону озодагон, натоиҷи ин хиёнатро, ки ханҷаре аз пушт ба Фаластин аст барои ҳама  ташреҳ  намоянд.

 Дар нуқтае муқобили раванди нузулии режим, афзоиши тавоноиҳои ҷабҳаи муқовимат, башорати ояндае дурахшон аст: афзоиши қудрати дифоӣ ва низомӣ, худкафоӣ дар сохти силоҳҳои муассир,эътимод ба нафси муҷоҳидон, худогоҳии рӯзафзуни ҷавонон, густариши доираи муқовимат ба саросари кишвари Фаластин ва ба берун аз он, хезиши ахири ҷавонон дар дифо аз Масҷидулақсо ва инъикоси тавъамони муҷоҳидат ва мазлумияти миллати Фаластин дар афкори умумии бисёре аз манотиқи ҷаҳон. 

Мантиқи муборизаи фаластинӣ ҳам ки аз сӯи  ҷумҳурии исломӣ дар асноди Созмони милал ба сабт  расида, мантиқе мутараққӣ ва ҷаззоб аст: Муборизони фаластинӣ метавонанд як ҳамапурсиро аз ҳамаи сокинони аслии Фаластин матраҳ кунанд. Ин ҳамапурсӣ, низоми сиёсии кишварро муайян мекунад ва сокинони аслӣ аз ҳар қавму дин, аз ҷумла  оворагони фаластинӣ дар он ширкат хоҳанд кард;он низоми сиёсӣ, оворагонро ба дохил бармегирданду сарнавишти бегонагони сакании гузидаро таъин мекунад . Ин мутолиба бар мабнои демократӣ роиҷеъ аст ки дар дунё пазируфта шуда ва ҳеч кас дар мутараққӣ будани он наметавонад хадша кунад. Муҷоҳидони фаластинӣ, муборизаи машрӯъ ва ахлоқии худ бо режими ғосибро бояд ба қадре идома диҳанд, ки ночор ба қабули ин мутолиба шавад.

 Ба номи Худо ба пеш ҳаракат кунед ва бидонед, ки «қатъан худо ба касе ки [ дин ] ӯро ёрӣ мекунад , ёрӣ медиҳад».

Вассалому алайкум ва раҳматуллоҳ

12 May 2021

Раҳбари Муаззами Инқилоби Исломӣ асри рӯзи сешанбе дар як мулоқоти видеоӣ бо намояндагони созмонҳои донишҷӯёни Эрон дар посух ба ҷиноятҳои чандрӯзаи ахири Исроил гуфтанд: Саҳюнистҳо ҷуз забони зургӯӣ чизеро намефаҳманд.

 Имом Хоманаӣ дар ин дидор бо ибрози таассуфи амиқ аз ду ҳодисаи бисёр талху хунини ахир дар Афғонистон ва Фаластин  гуфтанд: «Лаънати худованд бар ҷинояткороне, ки ғунчаҳои мазлум ва навгулони бегуноҳи афғонистониро пар- пар карданд ва ба хоку хун кашиданд ва бо ба шаҳодат расондани ин духтарони навҷавон, ҷиноятро то ин ҳад густариш доданд.» 

Раҳбари Муъаззами Инқилоби Исломӣ ҳамчунин бо ишора ба ҷиноёти ваҳшиёна ва золимонаи саҳюнистҳо дар Масҷид-ул-Ақсо, Қудси шариф ва дигари манотиқи Фаластин  гуфтанд: «Ин ҷиноёт дар баробари чашми ҷаҳониён қарор дорад ва ҳама бояд бо маҳкум кардани он, ба вазоифи худ амал кунанд.»  

Ҳазрати Оятуллоҳи Хоманаӣ дар идома бо таҷлил аз бедорӣ, истодагӣ ва азму ҷазми миллати Фаластин афзуданд: «Саҳюнистҳо ҷуз  забони зӯр чизе намефаҳманд, чунки фаластиниҳо бояд бо афзоиши қудрат ва муқовимати худ, ҷинояткоронро ба таслим шудан ва таваққуфи иқдомоти ваҳшигарона маҷбур кунанд.»

Раҳбари Муъаззами Инқилоби Исломӣ дар ин дидор инчунин созмонҳои мухталифи донишҷӯёнро як фурсати бузурге барои кишвар арзёбӣ карданд ва нақши онҳоро ҳамчун марказҳои тавлиди андеша ва пешбарандаи ҳаракатҳои инқилобӣ ва ҷиҳодӣ дар масоили мухталифи иҷтимоӣ ва илмӣ таъкид карданд.

Ҳазрати Оятуллоҳи Хоманаӣ " тақвияти бунияи динӣ ва инқилобӣ "ва масаълаи муҳими" таҳзиби нафс"-ро аз созмонҳои донишҷӯӣ хостор шуданд ва афзуданд: «Таҳзиби нафс таъсири зиёде дар муборизоти иҷтимоӣ ва инқилобӣ дорад ва имоми бузургвор мефармуданд иллати тарси афрод аз Амрико, таҳзиб накардани нафс аст.» 

Раҳбари Муъаззами Инқилоб ҳамчунин бо ишора ба баргузории интихоботи раёсати ҷумҳурии Эрон дар 28 хурдод ( 18 июн ) бар аҳамияти мушорикати густарда дар ин интихобот таъкид карданд ва афзуданд: «Дар дараҷаи дувум бояд бо интихоби  хубу матлуб касеро рӯи кор овард, ки мӯъмин, инқилобӣ, бокифоят, мардумӣ, саршор аз умед, мӯътақид ба ҷавонону тавонмандиҳои дохилӣ ва ҳақиқатан  адолатхоҳ ва зидди фасод бошад.»

24 September 2020

Паёми Имом Хоманаӣ ба муносибати рӯзи таҷлил аз шаҳидон ва исоргарони Дифоъи Муқаддас, ки асри имрӯз (панҷшанбе) тавассути оқои Уҳадӣ раиси Бунёди Шаҳид ва умури исоргарон дар Гулзори Шаҳидони Биҳишти Заҳрои Теҳрон қироат шуд, ба ин шарҳ аст:

Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳим

Гузашти замон натавониста ва ҳаргиз нахоҳад тавонист ёди арҷманди шаҳидони азизро аз хотири миллати Эрон бизудояд. Ин лавҳи дурахшон ҳамвора музайян ба унвони шаҳодат ва ёди шаҳидон хоҳад монд. Ин захираи таърихӣ ҳамвора ба наслҳои мо умед ва ҳиммат ва ҷуръат хоҳад бахшид то гомҳо ба самти ҳадафҳои волоро маҳкам ва устувор бардоранд ва аз душмании шаётин ва ханносони олам наҳаросанд. Ҷабҳаи адлу ҳақ бо ин тавон ва ороиши илоҳӣ ба пирӯзиҳои бузург даст хоҳад ёфт иншоаллоҳ.

Сайидалии Хоманаӣ

2020-09-24

21 September 2020

Раҳбари Муаззами Инқилоби Исломӣ субҳи имрӯз (душанбе) дар иртиботи тасвирӣ бо маросими такрим ва таҷлил аз пешкисватони дифоъи муқаддас ва муқовимат, бо ишора ба пирӯзии дурахшон ва возеҳи миллати Эрон дар Дифоъи муқаддас гуфтанд: “Ин воқеъият, натиҷаи раҳбарӣ ва фармондеҳии шигифтангезаи Имом Хумайнӣ, ҳузури ҳамаҷонибаи қишрҳои мухталифи мардум ва иқдомот ва ибтикороти уқалоии мудофеъони ислом ва инқилоб дар ин ҳамосаи таърихӣ буд, ки бояд муроқиби талоши душманон дар таҳрифи воқеъиятҳои ин қитъа аз ҳувияти барҷастаи эрониён бошем.”

Имом Хоманаӣ ҳамчунин бо ибрози таъассуфи шадид аз ҷон бохтани рӯзона ҳудуди 150 нафар бар асари короно, мардумро ба риояти комил ва мустамарри дастурул-амалҳои беҳдоштӣ фарохонданд.

Фармондеҳи кулли қуво, такрим ва таҷлил аз пешкисватон ва размандагони Дифоъи Муқаддасро вазифаи ҳатмии миллӣ ва тавсияи муаккади ислом хонданд ва афзуданд: “Барои дарки азамати кори ин азизон ва ҳамразмони шаҳидашон бояд азамати майдони дифоъи муқаддас ва чароӣ ва чигунагии ин қитхаи муҳим аз таърихи Эронро ба хубӣ дарку фаҳм кард.”

Эшон Саддоми ҷоҳталабро танҳо абзоре дар дасти қудратҳои бузург бавижа Амрико баршумурданд ва афзуданд: “Тарафҳои аслии набард бо миллати Эрон яъне Амрикои зарбахӯрда аз Инқилоби Исломӣ, қудратҳои нигарон аз зуҳури як ҳувияти ҷадиди исломӣ-эронӣ дар минтақа, НАТО ва кишварҳои аврупои ғарбӣ ва шарқӣ, Саддомро ба ҳамла таҳрик карданд то низом ва Инқилоби Исломиро дарҳам бикӯбанд.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо ишора ба интишори асноди тавофуқҳои Амрико ва Саддом қабл аз оғози ҷанг, афзуданд: “Дар тӯли солҳои ҷанг низ кӯмакҳои низомӣ, иттилоотӣ ва молии Ғарб ва Шарқ ба режими баъсӣ аз тариқи Аморот, Кувайт, Арабистон ва дигар масирҳо идома дошт.”

Раҳбари Инқилоб, илова бар таҳрики душманон, авзоъи дохилии Эронро низ дар ташҷеъи Саддом ба ҳамла, муассир донистанд ва афзуданд: “Вазъи номуносиби артиш аз лиҳози имконот ва фармондеҳӣ дар соли оғози ҷанг, навпадид будани Сипоҳ ва камбуди шадиди имконоти дифоъӣ, воқеъиятҳое буд, ки душман аз онҳо иттилоъ дошт ва ҳамин масоил низ онро ба оғози ҷанг, бештар таҳрик кард.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ пас аз ташреҳи чигунагии оғози ҷанги таҳмилии 8 сола ба баррасии мустанади авомил ва нукоти муҳимии дифоъи ҷонона ва пирӯзмандонаи миллати Эрон дар муқобили душманон пардохтанд.

Эшон дар ин замина, раҳбарӣ ва фармондеҳии Имом Хумайнӣ (р)-ро аз оғоз то поёни Дифоъи Муқаддас бисёр ҳассос ва шигифтангез баршумурданд ва афзуданд: “Имом аз ҳамон оғоз, абъод ва ҳаҷми воқеъии корзорро шинохт ва бо дирояте эъҷобангез эълом кард, ки ин ҷанг, набарди ду кишвари ҳамсоя нест балкӣ душманони Инқилоби Исломӣ ва миллати Эрон дар пушти Саддом дар муқобили низоми исломӣ сафороӣ кардаанд.”

Имом Хоманаӣ, овардани миллат ба саҳнаи дифоъи муқаддасро ташхиси ҳаётии Имоми Роҳили азимушшаън донистанд ва афзуданд: “Имом бо дарки амиқи худ, монанди асли инқилоб, миллатро ба васати майдони корзори ҳамаҷониба овард, чаро, ки фаҳмид сирфи ҳузури нерӯҳои мусаллаҳ наметавонад масъаларо ҳал кунад.”

Эшон, шахсияти беназир, нуфузи маънавӣ, садоқат ва маъсумият дар баёни ҳақоиқ ва воқеъиятҳо ва нигоҳи тезбенро аз дигар вижагиҳои фармондеҳии Имом дар 8 сол Дифоъи Муқаддас баршумурданд ва афзуданд: “Имом бо қотеъияте фавқул-ода ва беназир, фармон медод ва корҳоро ба пеш мебурд, ки таъкид бар шикасти ҳасри Ободон ва озодсозии Хуррамшаҳр ва Сусангирд аз намунаҳои ин қотеъияти аҷиб аст.”

Эшон мавзеъгириҳои ҳушмандона ба иқтизои шароити мухталифи ҷангро аз дигар вижагиҳои Имом хонданд ва бо зикри намунаҳое афзуданд: “Додани руҳия ба миллат ва таҳқири душман дар ҳангоми лозим, ҷилавгирӣ аз офати мухарриби ғурур дар пирӯзиҳо ва дилгармӣ додан ва тафаққуди размандагон дар мавоқеъи мавриди ниёз, аз ҷумла равишҳое буд, ки ин падари меҳрубон ва мудири маънавӣ, огоҳ ва мусаллат бар майдон, ба кор мегирифт ва Дифоъи Муқаддасро ҳидоят мекард.”

Раҳбари Инқилоб бо ибрози таъассуф аз ғафлате, ки дар навиштаҳо ва мабоҳиси марбут ба Дифоъи Муқаддас дар бораи нақши Имом Хумайнӣ вуҷуд дорад, афзуданд: “Бояд дар ин замина кори ҷиддӣ ва густарда анҷом шавад.”

Эшон сипас бо таъкид бар муроқибат аз талоши душман барои таҳрифи воқеъиятҳои Дифоъи Муқаддас, ба баёни нукоте дар бораи абъоди шигарф ва азими ин падида пардохтанд.

“Пирӯзии дурахшон ва равшани миллати Эрон дар ҷанги таҳмилӣ” нахустин нуктае буд, ки ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ ба он ишора карданд ва гуфтанд: “Ҳадафи душман аз ба роҳ андозтани ҷанг, соқит кардани низоми исломӣ, султаи муҷаддад бар Эрон ва таҷзияи кишвар буд аммо як ваҷаб аз хоки Эронро натавонистанд ишғол кунанд ва як қадам ҳам натавонистанд Ҷумҳурии Исломӣ ва миллати Эронро ба ақиб биронанд.”

Эшон бо ишора ба шикастҳои мудовими Эрон дар ҷангҳои яке ду қарни ахир дар давраи Қоҷор ва дар давраи Паҳлавӣ ва таҳқири сарони Эрон дар он даврон, афзуданд: “Миллати Эрон дар Дифоъи Муқаддас тавонист дар муқобили қудратҳои шарқу ғарб ва кишварҳои вобаста ба онҳо биистад ва бо сарбаландӣ пирӯз шавад ва бар ҳамин асос, ин дифоъи пирӯзмандона, бахше аз ҳувияти миллии Эрон аст.”

Имом Хоманаӣ дар нуқтаи баъдӣ, Дифоъи Муқаддасро аз ибтидо то интиҳо яке аз “ақлонитарин ва мудаббиронатарин ҳаракоти миллати Эрон” баршумурданд ва гуфтанд: “Бархеҳо талош доранд то бо истинод ба хатое, ки дар як ҷамъе сурат гирифта, дифоъи муқаддасро ба бетадбирӣ муттаҳам кунанд, дар ҳоле, ки ин дифоъ аз ҳамон шурӯъи кор яъне ҳамкории артиш ва Сипоҳ ва интихоби токтикҳои мубтакирона ва шуҷоъона ва анҷоми иқдомоти бузург ва шигифтовар дар амалиётҳо то поёни ҷанг ва қабули қатънома, ҳама мубтанӣ бар ақлоният ва тадбир буд.”

“Шакл гирифтани як мудели ҷадид аз ҳузури мардумӣ ва бурузи истеъдодҳо дар дифоъи муқаддас” севвумин нуктае буд, ки ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ ба он ишора карданд ва афзуданд: “Ин мудели беназир ва бесобиқа дар ҷаҳон ба гунае буд, ки ҳар фарде аъам аз размандаи 14 сола то пирмарди 70 сола ё духтари донишомӯзи дабистонӣ ва бонувони мӯҳтарам дар пушти ҷабҳа ё пизишк ва ҷарроҳ ва кишоварз ва корманд ва донишҷӯ ва шоъир ва анвоъи қишрҳо ва сунуфи мухталиф, ҳаряк ҷойгоҳи худро дар ин шабакаи азими мардумӣ пайдо мекарданд ва машғули дифоъ ва хидмат мешуданд.”

Эшон хотирнишон карданд: “Дар ин мудели густардаи ҳузури мардумӣ, истеъдодҳои муҳимме зуҳур меёфт ва ба унвони мисол як ҷавони рӯстоӣ аз Кирмон табдил ба Ҳоҷ Қосими Сулаймнӣ шуд, ё як афсари ҷавон табдил ба фармондае муҷарраб ва тавоно ҳамчун Шаҳид Сайёди Шерозӣ ва Шаҳид Бобоӣ шуд ва ё аз як рӯзноманигори довталаб дар кӯрони ҳодисаҳои ҷабҳа, нобиғаи иттилоотӣ мисли Шаҳид Боқирӣ сохта шуд.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ таъкид карданд: “Имрӯз ҳам агар ҳиммат шавад ва нигоҳи саҳеҳ ба масоил ва мардум вуҷуд дошта бошад, метаовн аз ин мудели беназир истифода кард. Албатта баҳси ҷанг бо баҳси иқтисод мутафовт аст вале соҳибони фикр метавонанд дар баррасиҳо ва пажӯҳишҳои худ, ин муделро ба унвони абзори иқтидори миллӣ дар назар бигиранд.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ нақшофаринии мардум ва гурӯҳҳои мухталиф дар пушти ҷабҳаро бахши дигаре аз ин мудели азими мардумӣ донистанд ва гуфтанд: “Кӯмакҳои молии мардумӣ, озуқарасонӣ ба ҷабҳаҳо, расидагӣ ба маҷрӯҳон, бадрақа ва ташйеъи бошукӯҳи шаҳидон дар шаҳрҳо, ҳимоятҳои фарҳангӣ таблиғотӣ ва муқобила бо амалиёти равонии душман, пазироӣ ва искони ҷангзадагон дар шаҳрҳо, ва муқовимати мардум дар шаҳрҳое, ки омоҷи ҳамалоти мушакии режими Баъс буданд, намунаҳое аз ин нақшофариниҳо ҳастанд.”

Эшон бурузи олитарин фазоили ахлоқӣ ва маънавӣ ва таолии руҳӣ дар миёни размандагонро яке аз фаслҳои дурахшони китоби қатури дифоъи муқаддас баршумурданд ва афзуданд: “Шарҳи ҳолҳое, ки аз бархе размандагон навишта шуда, васиятномаи шаҳидон, фазоили ахлоқӣ ҳамчун сидқу вафо, ихлос, тавозӯъ, хидмат ба дигарон, исор, фидокорӣ, саҳархезиҳо ва ибодатҳои орифона, беэътиноӣ ба зеварҳои дунявӣ ва рафторҳо ва ҳолоти модарон дар эъзоми ҷавонони худ ба ҷабҳа ва истиқбол аз фарзандони шаҳидашон, ҳама ба баракати ислом ва имони амиқи динӣ буд, ки дар даврони Дифоъи Муқаддас таҷаллӣ ва буруз ёфт.”

“Сармоясозии дифоъи муқаддас барои кишвар” нуктаи баъдӣ буд, ки Имом Хоманаӣ ба он ишора карданд ва угфтанд: “Яке аз ин сармоясозиҳои арзишманди амният аст, ки ба баракати Дифоъи Муқаддас ба даст омада зеро дифоъи миллати Эрон нишон дод, ки ҳазинаи таъарруз ва таҷовуз ба кишвар бисёр боло аст ва ҳар мутаҷовизе бо посухи кӯбанда мувоҷеҳ мешавад, бинобар ин мутаҷовиз қабл аз ҳар иқдоме таъаммул хоҳад кард ва онро юа сарфа нахоҳад донист.”

Эшон “руҳияи худбоварӣ” ва “ҳаракат ба самти навовариҳои фаннӣ ва илмӣ”-ро яке дигар аз сармояҳои даврони дифоъи муқаддас донистанд ва афзуданд: “Дар ҳамон даврон ва ҳангоме, ки шаҳрҳои Эрон ҳадафи мушакҳои душман буд ва ҳеч кишваре ба мо мушак ва таҷҳизот намедод, шаҳид Теҳронимуқаддам ва дӯстони вай, санойеъи мушакиро поягузорӣ карданд ва тавоноии кунунии мушакӣ, натиҷаи ҳамон руҳияи худбоварӣ ва ҳаракати илмии он замон аст.”

Имом Хоманаӣ, ҷуръати анҷоми корҳои ба зоҳир нашуданӣ ва иртиқои сармояи инсонии кишварро аз ҷумла сармояҳои даврони дифоъи муқаддас баршумурданд ва гуфтанд: “Як намуна аз сармояҳои инсонии даврони Дифоъи Муқаддас, Шаҳид Сулаймонӣ буд, ки дар арсаи минтақа ва диплумосӣ, иқдомоти шигифтоваре анҷом медод ва ҳанӯз миллати Эрон аз густараи фаъолиятҳои ин шаҳиди азиз иттилоъи кофӣ надорад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ “ошноии бештари миллати Эрон бо зоту воқеъияти тамаддуни Ғарб”-ро аз дигар нукоти 8 сол дифоъи муқаддас донистанд ва афзуданд: “Дар таърихи муосири Эрон, инод ва хибосатҳои давлатҳои ғарбӣ дар ҳаққи миллати Эрон чандбор ошкор шуда аммо ин давлатҳо бо ҳимояти комил аз ҳукумати фосид, зидди башарӣ ва диктотурии Саддом, иддаоҳои ҳуқуқи башарӣ ва инсонии худро амалан лагадмол карданд ва моҳияти худро буруз доданд, ки ин шинохти амиқ хеле муҳим аст ва бояд дар ҳамаи тасмимоти мо нақш дошта бошад.”

Эшон “бурузи тавоноиҳо ва зарфиятҳои миллати Эрон барои ҷаҳониён”-ро аз дигар нукоти таъаммулбарангези Дифоъи Муқаддас баршумурданд ва афзуданд: “Дифоъи Муқаддас дар авҷи ҳамалоти расонаии душманони Эрон, худ ба як “расонаи расо ва садои баланд” табдил шуд ва бо нишон додани шуҷоъат, ваҳдат, ҳиммат ва муқовимати миллии эрониён, барои ин миллат дар ҷаҳон арзиш ва виҷҳа дуруст кард.”

Имом Хоманаӣ, Дифоъи Муқаддасро тоблуе азим ва дурахшон дар пеши рӯи миллати Эрон хонданд ва афзуданд: “Ҷанг падидае саҳмгин ва хашин аст аммо бо вуҷуди ҳамаи мушкилот ва зойеъоти он, Дифоъи муқаддас барои миллати Эрон баракот, башоратҳо, пешрафтҳо ва тароватҳое ба армуғон овард.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ адабиёти ҷиҳод дар Қуръонро башоратомез ва дар нафйи тарс ва андӯҳ донистанд ва гуфтанд: “Назири ҳамин адабиёт дар бораи муқовимат вуҷуд дорад ва Қуръон таъкид мекунад агар истиқомат кунед, тарсу андӯҳ, ки ду офати бузург барои як миллат аст, аз шумо бардошта хоҳад шуд.”

Эшон корҳои анҷомшуда дар хусуси дифоъи муқаддасро боарзиш аммо кам донистанд ва хотирнишон карданд: “Ҳарчи аз замони Дифоъи Муқаддас дуртар мешавем бояд ба маърифати он наздиктар шавем, чароки дастҳои таҳрифгар дар камин ҳастанд.”

Имом Хоманаӣ, адабиёти дифоъи муқаддасро ба сарчашмае ҷӯшон ташбеҳ карданд ва бо таъкид бар тавлиди матнҳои фохири адабӣ ба унвони манобеъи ғанӣ барои халқи осори ҳунарӣ ва ҳамчунин лузуми шахсиятпардозӣ аз шаҳидон ва размандагони ҷанг, гуфтанд: “Мавзӯъи ёдвораҳои дифоъи муқаддас низ масъалаи муҳимми дигаре аст, ки аз эҷоди фосилаи насле дар мақулаи ҷиҳод ва муқовимат ҷилавгирӣ мекунад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ, мудофеъони ҳарамро намунае дурахшон аз тадовуми баракоти дифоъи муқаддас ва истимрори руҳияи ҷиҳод дар насли ҷадид баршумурданд ва афзуданд: “Ҳузури ҳамзамони размандагоне аз миллиятҳои мухталифи эронӣ, сурӣ, ироқӣ, лубнонӣ ва афғонистонӣ дар сафри воҳид аз ҳақиқатҳо ва падидаҳои ҳайратангези замони мо аст.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ дар бахши поёнии суханонашон бо тақдир аз талошҳои фидокорона ва доимии кодри дармон ва масъулон дар муқобила бо короно аз фавти рӯзона 150 то 170 нафар аз ҳамватанон дар асари короно ибрози таъассуф карданд ва афзуданд: “Илоҷи ин воқеъаи таъассуфбор ба дасти худи мардум ва дар гарави риояти усули беҳдоштӣ мисли фосилагузорӣ, истифода аз моск ва шустани дастҳо аст.”

Имом Хоманаӣ дар хусуси масъалаи Арбаъин низ гуфтанд: “Миллати Эрон ошиқи Имом Ҳусайн ва зиёрати Арбаъин ҳастанд аммо қазияи роҳпаймоии Арбаъин сирфан мутаваққиф бар салоҳдиди ситоди миллии муқобила бо короно аст, ки то кунун бо анҷоми он мухолифат кардаанд, бинобар ин ҳама бояд тебеъ ва таслим бошанд.”

Эшон бо интиқод аз ҳузури бархе афрод дар марзҳо барои изҳори иродат ба Имом Ҳусайн (а), гуфтанд: “Изҳори иродат бояд аз манозил анҷом шавад ҳамчунон, ки дар рӯзи Арбаъин чанд зиёрат ворид аст ва мардум метавонанд бо хондани онҳо, ба пешгоҳи ҳазрати Сайидуш-шуҳадо (а) шиква кунанд, ки мо орзӯи ҳузур доштем аммо бо ин вазъ мақдур нашуд; то иншоаллоҳ он ҳазрат иноят ва кӯмаке бифармоянд.”

27 June 2020

Валии амри мусалмонони ҷаҳон, субҳ имрӯз (шанбе) дар иртиботи тасвирӣ бо раис ва масъулони олии судӣ ва ҳамчунин раисони кулли додгустариҳои саросари кишвар бо ибрози хурсандӣ аз иқдомоти анҷомшуда дар як соли ахир, бар лузуми истимрори ҳаракати таҳаввулӣ дар қувваи қазоия ба сурати мутавозин ва бо меҳварияти мардумӣ будани қувва таъкид карданд ва гуфтанд: “Мубориза бо фасод, ки дар ин давра ба авҷи худ расидааст бояд бидуни иғмоз ва бар асоси ҳақ ва адл ва қонун ва ҳамчунин бидуни тааддӣ ва зулм ба афроди бегуноҳ бо қудрат идома ёбад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ ҳамчунин бо таъкид бар ин ки моҷарои короно тамом нашуда ва ҳамчунон идома дорад, ҳамаи мардум ва масъулонро ба ҷиддӣ гирифтани риояти дастурул-амалҳои беҳдоштӣ ва ҷилавгири аз ҳамагирии муҷаддади вируси короно фарохонданд.

Имом Хоманаӣ бо гиромидошти ёди шаҳиди мазлум Оятуллоҳ Биҳиштӣ, шаҳид Қуддусӣ, шаҳид Лоҷавардӣ ва дигар шаҳидони дастгоҳи қазо, “Тадвини нусхаи иртиқоёфта ва пешрафтатари санади таҳаввули қазоӣ”-ро бо истифода аз андешамандони ҳавза ва донишгоҳ ва таҷрибиёти дарунқувваӣ, коре боарзиш хонданд ва афзуданд: “Дар замонҳои лозим аз иҷрои ин санад ва барномаҳои мутараттиб бар он ба мардум гузориш диҳед, ки ин кор дар умедвории мардум ба дастгоҳи қазо қатъан таъсиргузор аст.”

Эшон таҳаввулро зарурате мустамар, мудириятшуда ва тавъам бо дарёфтҳои ҷадид ва ибтикороти тоза хонданд ва афзуданд: “Ин кор бояд бар усул ва мабонии исломӣ ва динӣ мубтанӣ бошад вагарна таҳаввул бидуни мабно, ба тазабзуб ва ҳарҷумарҷ мунҷар мешавад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ эҷоди таҳаввулро дар амал бисёр душвор хонданд ва гуфтанд: “Албатта бархе муқовиматҳо на аз рӯи суъи ният балки аз сари нотавонӣ ва ё надоштани ҳол ва ҳавсалаи тағйироти бунёдин аст. Албатта мухолифатҳои касоне, ки аз вазъи мавҷуд мунтафаъ ҳастанд ва коршиканиҳо ва фазосозиҳои шабакаи дарҳамтанидаи муфсидон ва муҷриён низ эҷоди таҳаввулро сахттар мекунад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ талошҳои бевақфаи душманон барои “хунсо кардани ҳар ҳаракати ислоҳӣ ва таҳаввулӣ дар низом”-ро аз тариқи ҷавсозии расонаӣ ва эҷоди васваса ва бадбинӣ дар афкори умумӣ, аз дигар душвориҳои эҷоди таҳаввул хонданд ва таъкид карданд: “Танҳо роҳи муассир барои муқобила бо ҳамаи авомил ва аносири зидди таҳаввул, “мунфаил нашудан, истиқомат, таваккул бар Худо ва идомаи шуҷоъонаи масири таҳаввул” аст.

Имом Хоманаӣ дар бахши дигаре аз суханонишон бо ишора ба вазоифи муҳим ва бисёр густурдаи қувваи қазоия дар қонуни асосӣ, пайгирӣ ва иҷрои мутавозин ҳамаи ин вазоифро зарурӣ баршумурданд.

Эшон дар ҳамин замина, мавзӯъи “Эҳёи ҳуқуқи омма”-ро муҳим хонданд ва бо ибрози хурсандӣ аз фаъолиятҳои ахири қувва дар ин замина, гуфтанд: “Агар додситониҳо эҳсос карданд ҳуқуқи омма дар ҳоли зойеъ шудан аст бояд вориди кор шаванд ва аз ҳаққи мардум дифоъ кунанд.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо ишора ба яке дигар аз вазоифи асосии дастгоҳи қазо дар қонуни асосӣ яъне “пешгирӣ аз вуқӯъи ҷурм” афзуданд: “Агар бистарҳои шаклгирӣ ва вуқӯъи ҷурм ба дурустӣ шинохта шавад, пешгирии илми аз вуқӯъи ҷурм ва дарнатиҷа коҳиши фаровони ҳазинаҳои муқобила бо ҷурм муҳаққақ хоҳад шуд, ки ин кор ниёзманди ҳамроҳии ҳамаи қуво бахусус қувваи муҷрия аст.”

Валии амри мусалмонони ҷаҳон гуфтанд: “Дар масоили гуногун аз ҷумла пешгирӣ аз вуқӯъи ҷурм ва таорифи ҳуқуқи омма, дониши сирфан қазоӣ мушкилгушо нест ва бояд аз нухбагони ҳавза ва донишгоҳ дар улуми мухталиф кӯмак гирифт.”

Эшон бо ибрози хурсандӣ аз мушаххас шудан бархе масодиқи ҳуқуқи омма аз ҷумла муҳити зист ва низ вогузориҳои ғайридақиқи бунгоҳҳои тавлидӣ гуфтанд: “Агар марокизи тавлидӣ ба ашхоси носолеҳ ё нотавон вогузар шавад, тавлиди кишвар зарба мехурад; бинобар ин, ин масодиқ ҷузви ҳуқуқи омма аст.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ, таъмими таҳаввулхоҳӣ аз масъулони дастгоҳи қазо ба бадна ва ҳамаи коркунони дастгоҳро зарурӣ хонданд ва афзуданд: “мардумӣ будан” аз дигар зарурёти эҷоди таҳаввул аст.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ, нигоҳ аз боло ба мардумро ғайри қобили қабул донистанд ва гуфтанд: “Ҳамаи мо масъулони низом, ҷузви мардумем ва хеле аз мардум аз мо болотар ҳастанд; бинобар ин ҳама бояд худро дар амал хидматгузори мардум бидонем.”

“Дастрасии осони мардум ба дастгоҳи қазо”, “талош барои иртиқои огоҳӣ ва иттилооти қазоии мардум”, “ҳузури мустамар ва мувоҷеҳаи мустақим бо мардум” ва “баҳрагирӣ аз кӯмак ва иттилооти мардуми дар масоиле назири мубориза бо фасод” аз дигар таъкидоти Раҳбари Инқилоб ба масъулони қазоӣ буд.

Эшон баёни гузориши забонӣ ва оморӣ ба мардумро лозим аммо нокофӣ донистанд ва бо ишора ба зарурати баҳрагирӣ аз ҳунар ва зарфиятҳои расонаӣ дар ироаи гузориши фаъолиятҳо гуфтанд: “Мутаассифона бо ғафлати бархе масъулони марбут дар арсаи назорат бар филмҳо, шоҳиди намоиши филмҳое ҳастем, ки асос ва мабонии қазоии ҷумҳурии исломиро зери савол мебаранд.”

Раҳбари инқилоб афзуданд: “Ғарбиҳо бар хилофи воқеият, дар филмҳои синмоӣ, додгоҳҳои худро арсаи адолат маҳз нишон майдаанд вале мо ҳатто дар ироаи воқеиёт кишвар аз зарфиятҳои ҳунарӣ ва расонаӣ баҳра намегирем ва гоҳе баръакс нишон медиҳем.

Эшон бо ишора ба суханони раисҷмҳури Амрико дар бораи даҳ сол ҳабс барои касоне, ки намодҳои бардадорӣ ва нижодпарастиро ба поин бикашанд ва ё ҷудо кардани фарзандони муҳоҷирон аз волидайнашон гуфтанд: “Албатта аз ин беқонуниҳо дар ғолиби филмҳои ғарбӣ хабаре нест.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ дар идома, нукотеро дархусуси мубориза бо фасод баён карданд.

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо баёни ин ки мубориза бо фасод аз давраи қабл дар қувваи қазоия оғоз шуда буд ва акнун ба авҷи худ расидааст, гуфтанд: “Мардум аз муборизаи бидуни мулоҳиза ва бидуни иғмоз бо муфсид умедвор мешаванд зеро фасоди молӣ ва иқтисодӣ ҳамчун вирус короно, бисёр хатарнок ва башиддат вогирдор ва мусрӣ аст.”

Эшон афзуданд: “Танҳо тафовути вируси короно бо вируси фасод ин аст, ки вируси короно бо шустушӯи даст бартараф мешавад аммо танҳо роҳи муқобила бо вируси фасод, қатъи дасти муфсид аст.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ, вазифаи қувваи қазоияро бархӯрди мутавозин бо ҳамаи ашкол ва абъоди фасод баршумурданд ва дар айни ҳол таъкид карданд: “Бояд мубориза бо фасод, дар дараҷаи аввал дар дохили қувва ва ба сурати ҷиддӣ ва коршиносӣ анҷом шавад, зеро табаот ва зарбаи фасод дар дохили қувваи қазоия бисёр сангин хоҳад буд.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо таъкид бар лузуми нигоҳи коршиносӣ барои шинохти бистарҳои фасодзо ва муқобила бо он, афзуданд: “Милок дар мубориза бо фасод бояд фақат ҳаққ, адл ва қонун бошад ва ҳеҷ мулоҳизаи дигаре дар кор набошад.”

Эшон гуфтанд: “Албатта ҳамонтавр, ки дар бархӯрд бо фасод набояд иғмоз вуҷуд дошта бошад аммо афроди бегуноҳ ҳам набояд маврид тааддӣ қарор гиранд ва расидагиҳо бояд комилан бар асоси қонун ва адолат ва бидуни ҷавгирӣ анҷом шавад.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ бо ишора ба густариши фазои маҷозӣ ва қазовати афроди мухталиф дар бораи рӯйдодҳо ва масоил, хотирнишон карданд: “Умуми мардум ва фаъолони фазои маҷозӣ муроқиб бошанд то нисбат ба афроди бегуноҳ тааддӣ ва зулме воқеъ нашавад.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо гилоя аз иҳонт ва зулм ба бархе бузургони покдасти қаблии қувваи қазоия дар ҷараёни қазоватҳо ва изҳорнзрҳое, ки дархусуси додгоҳи ахир шуда афзуданд: “Хитоби ман дар ин мавзӯъ мардум ва ҷавонони мӯъмин аст, ки муроқиб бошанд тааддӣ накунанд ва ба афроди муонид, ки ба дунболи гирифтани интиқом аз мавозеъи инқилобӣ ва маҳками қотеъ фалон шахсият ҳастанд, коре надорам.”

Эшон таъкид карданд: “Ҳаракати мубориза бо фасод, ки акнун дар қувваи қазоия бахубӣ мушоҳида мешавад ва худро нишон додааст, аз давраи оқои Омулии Лориҷонӣ оғоз шуд ва эшон, ҳам дар дохил ва ҳам дар берун аз қувва шурӯъкунандаи он буданд ва инҳо набояд аз назар дур бошад.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ яке аз иқдомоти хуби қувваи қазоия дар мубориза бо фасодро “ҳимоят аз тавлид ва ҷилавгирӣ аз таътилии воҳидҳои тавлидӣ” донистанд ва гуфтанд: “Дар шароити кунунӣ, ки мардум аз лиҳози маишат дучори сахтӣ ҳастанд, ҳар дастгоҳе, ки битавонад ба иқтисоди кишвар кӯмак кунад, бояд ин корро анҷом диҳад ва ин иқдоми қувваи қазоия дар воқеъ кӯмак ба иқтисоди кишвар аст.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо ишора ба иблоғияи ахири раиси қувваи қазоия мабнӣ бар ин ки бархе бонкҳо ҳаққи мусодира ва таътилии воҳидҳои тавлидиро надоранд, хотирнишон карданд: “Ин кор, бисёр дуруст ва қобили таъмим дар мавриди касоне аст, ки бо хариди воҳидҳои тавлидӣ ва ихроҷи коргарон ва фурӯши таҷҳизот, корбарии ин воҳидҳоро тағйир медиҳанд, зеро ингуна иқдомот, зарба ба иқтисоди кишвар аст.

Эшон яке аз нукоти муҳим дар заминаи мубориза бо фасодро “назоратҳо ва гузоришҳои мардумӣ” хонданд ва афзуданд: “Бояд барои ин мавзӯъ зерсохтҳои ҳуқуқӣ дар қувваи қазоия фароҳам шавад то амнияти моддӣ ва маънавӣ гузоришгар ҳифз шавад ва омири ба маъруф ва ноҳӣ аз мункир дилгарм бошад, ки дастгоҳи қазоӣ пуштибони ӯ аст, ва дар муқобили заминаи тӯҳматзанӣ низ фароҳам нашавад.”

Раҳбари Инқилоби Исломӣ дар бахши поёнии суханонашон ба як мавзӯъи ғайриқазоӣ аммо муҳим яъне масъалаи короно низ ишора карданд ва бо интиқод аз бархе афрод, ки масъалаи короноро тамомшуда медонанд, гуфтанд: “Дар асари фидокории дастгоҳҳо ва кодрҳои дармонӣ ва беҳдоштӣ ва ҳамчунин муҷоҳидати довталабонаи гурӯҳҳои мардумӣ ва ҳамкории умуми мардум, Эрон ба унвони як кишвари муваффақ дар дунё муаррифӣ шуд аммо ин марбут ба ибтидои кор буд ва акнун мутаассифона он ҳаракат ва муҷоҳидат аз ҷониби баъзе мардум ва масъулон суст шудааст.”

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ бо ташаккур аз хадамоти тоқатфарсои кодрҳои дармонӣ, ҳамагирии бемориро мӯҷиби хаста шудани ин заҳматкашон донистанд ва афзуданд: “Ин ки гуфта мешавад бояд коре кард, ки мушкилоти иқтисодӣ аз ноҳияи короно ба вуҷуд наёяд, ҳарфи дурусте аст аммо дар сурати бетаваҷҷӯҳӣ ва ҳамагирии густардаи беморӣ, мушкилоти иқтисодӣ ҳам бештар хоҳад шуд.”

Эшон бо таъкид бар лузуми муроқибат аз кишвар дар ҳамаи ҷиҳот аз ҷумла дар муқобили душманиҳои Амрикои хабис ва Англиси хабис ва ҳамчунин дар мувоҷеҳа бо иқдомоти давлатҳои Аврупоӣ, хотирнишон карданд: “Агар мо ба вазоифи худ амал кунем, ба тавфиқи илоҳӣ онҳо дар ҳар коре сарашон ба санг хӯрда ва наметавонанд мақосидашонро амалӣ кунанд ва натиҷаи фишор ба қавли худашон ҳаддиаксарӣ барои ба зону даровардани мардум, нишастани мушти миллати Эрон бар синаи онҳо ва ба ақиб ронданашон хоҳад буд.

Ҳазрати Оятуллоҳ Хоманаӣ дар поён аз заҳамоти ҳамаи масъулон, қузот ва коркунони қувваи қазоия дар саросари кишвар ва ҳамчунин аз хонаводаҳои онон ташаккур карданд.

22 May 2020

Суханронии телевизионии Валии амри мусалмонони ҷаҳон Имом Хоманаӣ ба муносибати рӯзи ҷаҳонии Қудс

Ба ҳамаи бародарон ва хоҳарони мусалмон дар саросари ҷаҳон дуруд мефиристм ва қабули тоъоти онон дар моҳи мубораки Рамазонро аз Худованд дархост мекунм ва пешопеш фаро расидани иди саиди Фитрро ба онон табрик мегӯям ва Парвардгори Каримро бар неъмати ҳузур дар ин моҳи зиёфати илоҳӣ, сипос мигӯям.

Имрӯз рӯзи Қудс аст; рӯзе, ки бо ибтикори ҳушмандонаи Имом Хумайнӣ (р) ҳамчун ҳалқаи васле барои ҳамсадоии мусулмонон дар бораи Қудси Шариф ва Фаластини мазлум таъйин шуд; ва дар ин чанд даҳсола, дар ин бора нақшофаринӣ кард ва аз ин пас низ хоҳад кард; Иншоаллоҳ. Миллатҳо аз рӯзи Қудс истиқбол карданд ва онро ҳамчун нахустин кори воҷиб, яъне барафрошта нигоҳ доштани парчами озодии Фаластин гироми доштанд. Сиёсати умдаи истикбор ва саҳюнизм, камранг кардани масъалаи Фаластин дар зеҳнияти ҷавомеъи мусалмон ва ба самти фаромӯшӣ рондани он аст. Ва фавритарин вазифа, мубориза бо ин хиёнате аст, ки ба дасти муздурони сиёсӣ ва фарҳангии душман дар худи кишварҳои исломӣ сурат мегирад. Ва ҳақиқат он аст, ки масъалае ба азамати масъалаи Фаластин чизе нест, ки ғайрат ва эътимод ба нафс ва ҳушмандии рӯзафзуни миллатҳои мусалмон, иҷозаи фаромӯш шудани онро бидиҳад; ҳарчанд Амрико ва дигар султагарон ва думравони минтақаии онон ҳамаи пул ва тавони худро барои он ба кор гиранд.

Аввалин сухан, ёдоварии бузургии фоҷеаи ғасби кишвари Фаластин ва ташкили ғуддаи саратонии саҳюнистӣ дар он аст. Дар миёни ҷиноёти башарии давронҳои наздик ба замони ҳозир, ҳеҷ ҷинояте дар ин ҳаҷм ва бо ин шиддат вуҷуд надорад. Ғасби як кишвар ва берун кардани мардум барои ҳамеша аз хона ва кошона ва сарзамини падарони худ, он ҳам бо фаҷеътарин анвоъи қатл ва ҷиноят ва ҳалоки ҳарс ва насл ва даҳҳо сол тадовуми ин ситами таърихӣ, ҳақиқатан як рекорди ҷадид аз шайтонсифатии башар аст.

Омил ва муҷрими аслии ин фоҷеа, давлатҳои ғарбӣ ва сиёсатҳои шайтонии онҳо буд. Он рӯзе, ки давлатҳои фотеҳи ҷанги аввали ҷаҳонӣ, минтақаи Ғарби Осиё, яъне қаламрави осиёии ҳукумати Усмониро ба унвони муҳимтарин ғанимати ҷангӣ, миёни худ дар конфронси Париж тақсим мекарданд, ниёз ба як пойгоҳи амн дар қалби ин минтақаро барои тазмини султаи доимии худ беш аз пеш эҳсос карданд. Англис аз солҳо пеш аз он, бо тарҳи Болфур заминаро омода карда ва бо ҳамфикрии зарсолорони яҳудӣ бидъате ба номи саҳюнизмро муҳайёи нақшофаринӣ карда буд; ва акнун заминаҳои амалии он фароҳам мешуд. Аз ҳамон солҳо муқаддамотро батадриҷ дар канори ҳам чиданд ва саранҷом пас аз дуввумин ҷанги ҷаҳонӣ бо истифода аз ғафлат ва гирифтории давлатҳои минтақа, зарбаи худро ворид оварданд ва режими ҷаълӣ ва давлати бидуни миллати саҳюнистро эълом карданд. Омоҷи ин зарба дар дарҷаи аввал миллати Фаластин ва дар дарҷаи баъд ҳамаи миллатҳои ин минтақа буданд.

Нигоҳ ба ҳаводиси баъдии минтақа нишон медиҳад, ки ҳадафи аслӣ ва наздики ғарбиҳо ва сармоядорони яҳудӣ аз эҷоди давлати саҳюнист, бинои як пойгоҳи ҳузур ва нуфузи доимӣ барои худ дар Ғарби Осиё ва имкони дастрасии наздик барои дахолат ва таҳмил ва тасаллут бар кишварҳо ва давлатҳои ин минтақа буд. Аз ин рӯ режими ҷаълӣ ва ғосибро ба анвоъи имконоти қудратофрин -чӣ низомӣ ва чӣ ғайри низомӣ- ҳатто таслиҳоти атомӣ муҷаҳҳаз карданд ва рушди ин ғуддаи саратониро дар паҳнаи Нил то Фурот дар барномаҳои худ гунҷонданд.

Мутаъассфона ағлаби давлатҳои араб пас аз муқовиматҳои нахустин, ки бархе аз онҳо таҳсинбарангез буд, батадреҷ таслим шуданд ва бахусус пас аз вуруди ИМА ба унвони мутаваллии масъала, ҳам вазифаи инсонӣ ва исломӣ ва сиёсӣ, ва ҳам ғайрат ва нахуввати арабии худро ба фаромӯшӣ сипурда ва бо умедҳои воҳӣ ба ҳадафҳои душман кӯмак карданд. «Камп Девид» мисоли равшане аз ин ҳақиқати талх аст.

Гурӯҳҳои мубориз низ пас аз бархе муҷоҳидатҳои фидокорона дар солҳои нахуст, батадриҷ ба роҳи бефарҷоми музокира бо ишғолгар ва ҳомиёнаш кашонда шуданд ва хатти сайреро, ки метавонист ба таҳаққуқи ормони Фаластин мунтаҳӣ шавад, раҳо карданд. Музокира бо Амрико ва дигар давлатҳои ғарбӣ ва низ бо маҷомеъи бехосияти байналмилалӣ, таҷрибаи талх ва номуваффақи Фаластин аст. Нишон додани шохаи зайтун дар маҷмаъи умумии СММ, натиҷае ҷуз қарордоди хасоратбори «Услу» надошт ва саранҷом ҳам ба сарнавишти ибратангези Ёсир Арафот мунтаҳӣ шуд.

Тулӯъи Инқилоби Исломӣ дар Эрон, фасли ҷадиде дар мубориза барои Фаластин гушуд. Аз аввалин қадамҳо яъне берун рондани аносири саҳюнист, ки эрони даврони тоғутро яке аз пойгоҳҳои амни худ мешумурданд ва сипурдани маҳалли сафорати ғайри расмии режими саҳюнистӣ ба намояндагии Фаластин ва қатъи ҷараёни нафт, то корҳои бузург ва фаъолиятҳои густардаи сиёсӣ, ҳама мӯҷиби падид омадани «Ҷабҳаи Муқовимат» дар кулли минтақа шуд ва умед ба ҳалли масъала дар дилҳо шикуфт. Бо зуҳури Ҷабҳаи Муқовамат, кор бар режими саҳюнистӣ сахт ва сахттар шуд -ва албатта дар оянда басе сахттар ҳам хоҳад шуд иншоаллоҳ- вале талоши ҳомиёни он режим ва дар раъси онон Амрико дар дифоъ аз он ҳам башиддат афзоиш ёфт. Пайдоиши нерӯи мӯъмин ва ҷавон ва фидокори Ҳизбуллоҳ дар Лубнон ва ташкили гурӯҳҳои пурангезаи Ҳамос ва Ҷиҳоди Исломӣ дар даруни марзҳои Фаластин натанҳо сардамдорони саҳюнист балки Амрико ва дигар ситезагарони ғарбиро ҳам музтариб ва саросема кард ва ёргирӣ аз даруни минтақа ва аз даруни ҷомеаи арабиро дар садри барномаҳои онон пас аз пуштибониҳои сахтафзорӣ ва нармафзорӣ аз режими ғосиб қарор дод. Натиҷаи кори пурҳаҷми онон, имрӯз дар рафтор ва гуфтори баъзе сардамдорони давлатҳои арабӣ ва бархе фаъолони хоини сиёсӣ ва фарҳангии араб, ошкор ва пеши чашми ҳама аст.

Имрӯз аз ҳар ду сӯ, фаъолиятҳои мутанаввеъе дар саҳнаи мубориза зуҳур мекунд, бо ин тафовут, ки Ҷабҳаи Муқовимат рӯ ба иқтидор ва умеди физоянда ва ҷазби рӯзафзуни аносири қудрат пеш меравад ва баръакс, ҷабҳаи зулм ва куфр ва истикбор рӯзбарӯз туҳитар ва маъюстар ва камтавонтар мешавад. Нишонаи равшани ин муддао он аст, ки артиши саҳюнист, ки як рӯз артиши шикастнопазир ва барқосо шумурда мешуд ва артишҳои бузурги ду кишвари муҳоҷимро дар зарфи чанд рӯз мутаваққиф мекард, имрӯз дар баробари нерӯҳои муборизи мардумӣ дар Лубнон ва Ғазза маҷбур ба ақибнишинӣ ва эътироф ба шикаст мешавад. Бо ин ҳол арсаи мубориза башиддат хатир ва тағйирпазир ва ниёзманди муроқибати доимӣ аст ва мавзӯъи ин мубориза, басе муҳим ва сарнавиштсоз ва ҳаётӣ аст. Ҳаргуна ғафлат ва саҳландешӣ ва хато дар муҳосиботи асосӣ, зиёнҳои сангине ворид хоҳад кард.

Бар ин асос ба ҳамаи касоне, ки дил дар гарави масъалаи Фаластин доранд чанд тавсия мекунам:

1) Мубориза барои озодии Фаластин, ҷиҳод дар роҳи Аллоҳ ва фариза ва матлуби исломӣ аст. Пирӯзи дар чунин муборизае тазмин шудааст, зеро фарди мубориз ҳатто дар сурати кушта шудан ҳам ба иҳдал-ҳуснаяйн даст ёфтааст. Баҷуз ин, масъалаи Фаластин як масъалаи инсонӣ аст, берун кардани миллионҳо инсон аз хона ва мазраъа ва маҳалли зиндагӣ ва касби худ, он ҳам бо қатл ва ҷиноят, ҳар виҷдони инсониро озурда ва мутаассир мекунад ва дар сурати доштани ҳиммат ва шуҷоат ба муқобила водор месозад. Пас маҳдуд кардани он ба як масъалаи сирфан фаластинӣ ва ҳаддиаксар арабӣ, хатое фоҳиш аст. Онҳо, ки созиши чанд унсури фаластинӣ ё ҳокимони чанд кишвари арабиро муҷаввизи убур аз ин масъалаи исломӣ ва инсонӣ мешуморанд, башиддат дучори хато дар фаҳми масъала ва аҳёнан дучори хиёнат дар таҳрифи онанд.

2) Ҳадафи ин мубориза, озодии ҳамаи сарзамини Фаластин аз баҳр то наҳр ва бозгашти ҳамаи Фаластинён ба кишвари хеш аст. Фурӯ костани он ба ташкили давлате дар гӯшае аз ин сарзамин, он ҳам ба шеваи таҳқиромезе, ки дар адабиёти саҳюнистҳои беадаб аз он ёд мешавад, на нишонаи ҳақҷӯӣ аст ва на нишонаи воқеъбинӣ аст.

Воқеъ он аст, ки имрӯз миллионҳо фаластинӣ ба мартабае аз андеша ва таҷриба ва эътимод ба нафс расидаанд, ки битавонанд ин ҷиҳоди бузургро виҷҳаи ҳиммат созанд ва албатта ба нусрати илоҳӣ ва пирӯзии ниҳоӣ мутмаин бошанд, ки фармуд: وَ لَیَنصُرَنَّ‌ اللهُ مَن یَن‍ـصُرُه، اِنَّ اللهَ لَقَوِیٌّ عَزیزٌ; Бешак бисёре аз мусулмонон дар саросари ҷаҳон онҳоро ёрӣ ва бо онон ҳамдардӣ хоҳанд кард. Ин шоа Аллоҳ.


3) Ҳарчанд баҳра гирифтан аз ҳар имкони ҳалол ва машрӯъ дар ин мубориза муҷоз аст ва аз ҷумла ҳимоятҳои ҷаҳонӣ, вале муаккадан бояд аз эътимод ба давлатҳои ғарбӣ ва низ маҷомеъи ҷаҳонии зоҳиран ё ботинан вобаста ба онҳо парҳез кард.

Онҳо бо ҳар мавҷудияти асаргузори исломӣ душмананд; онҳо ба ҳуқуқ инсонҳо ва миллатҳо беэътиноянд; онҳо худ омили бештарин хасоратҳо ва ҷиноятҳо ба уммати исломиянд; ҳамакнун кадом ниҳоди ҷаҳонӣ ё кадом қудрати ҷинояткор посухгӯи террорҳо, қатли омҳо, ҷангафрӯзиҳо, бомбаборонҳо ва қаҳтиҳои маснуии дар чандин кишвари исломӣ ва арабӣ аст?

Имрӯз дунё як ба як теъдоди қурбониёни круноро дар саросари ҷаҳон мешуморад, аммо ҳеҷ кас напурсида ва намепурсад қотил ва масъули садҳо ҳазор шаҳид ва асиру мфқуд дар кишварҳое, ки Амрико ва Аврупо дар он оташи ҷангро равшан кардаанд кист? Масъули ин ҳама хуни ба ноҳақ бар хок рехта дар Афғонистон, Яман, Либия, Ироқ, Сурия ва дигар кишварҳо кист? Масъули ин ҳама ҷинояту ғасб ва тахрибу зулм дар Фаластин кист? Чаро ҳеҷ кас ин миллионҳо кӯдак ва зану марди мазлум дар ҷаҳони Исломро шумориш накард? Чаро касе қатли ом шудани мусулмононро тасаллият намегуяд? Чаро миллионҳо фаластинӣ бояд ҳафтод сол аз хона ва кошонҳаи худ дӯр буда ва дар табъид ба сар баранд? Ва чаро Қудси шариф, қиблаи аввали мусулмонон бояд мавриди иҳонат қарор гирад?

Созмони ба истилоҳ Милал ба вазифаи худ амал намекунад ва ниҳодҳои ба истилоҳ ҳуқуқи башарӣ мурдаанд. Шиори «дифоъ аз ҳуқуқи кӯдак ва зан» шомили кӯдакон ва занони мазлуми Яман ва Фаластин намешавад. Ин чунин аст вазъи қудратҳои золими ғарбӣ ва маҷомеъи вобастаи ҷаҳонӣ; вазъи бархе давлатҳои дунболарави онон дар минтақа ҳам дар беобрӯӣ ва расвоӣ бадтар аз он аст, ки ба баён ояд. Пас ҷомеаи мусулмони ғаюр ва диндор бояд ба худ ва неруи дарунияш такя кунад; даст қудратманди худро аз остин берун оварад ва бо таваккул ва эътимод ба Худованд аз мавонеъ убур ва гузар кунад.

4) Нуктаи муҳимме, ки набояд аз назари нухбагони сиёсӣ ва низомии ҷаҳони Ислом дур бимонад, сиёсати Амрико ва саҳюнистҳо дар интиқоли даргириҳо ба пушти ҷабҳаи муқовимат аст.

Роҳандозии ҷангҳои дохилӣ дар Сурия ва муҳосираи низомӣ ва куштори шабонарӯзӣ дар Яман, ва террору тахриб ва тавлиди ДИИШ дар Ироқ ва қазоёи мушобеҳ дар бархе дигар аз кишварҳои минтақа, ҳамагӣ тарфандҳое барои саргарм кардани ҷабҳаи муқовимат ва фурсат додан ба режими саҳюнист аст.

Бархе сиёсатмадорони кишварҳои мусулмон надониста ва бархе дониста дар хидмати ин тарфандҳои душман қарор гирифтаанд. Роҳи ҷилавгирӣ аз иҷрои ин сиёсати хабосатомез, умдатан хост ва мутолибаи ҷиддии ҷавонони ғайратманд дар саросари ҷаҳони Ислом аст.

Ҷавонон дар ҳамаи кишварҳои исломӣ ба вижа кишварҳои арабӣ, набояд тавсияи имом Хумайнии азимро аз назар дур бидоранд, ки фармуд: Ҳар чӣ фарёд доред бар сари Амрико ва низ албатта душмани саҳюнист бикашед.

5) Сиёсати оддисозии ҳузури режими саҳюнистӣ дар минтақа яке аз умдатарин сиёсатҳои Иёлоти Муттаҳидаи Амрико аст. Бархе давлатҳои арабии минтақа, ки нақши подуи Амрикоро ифо мекунанд, дар ин бора ба таҳияи муқаддамоти лозими он, аз қабили иртибототи иқтисодӣ ва амсоли он пардохтаанд; ин талошҳо яксара ақим ва бенатиҷа аст.

Режими саҳюнистӣ зоидаи мӯҳлик ва зиёнбахш барои ин минтақа аст ва ба яқин решакан ва изола хоҳад шуд ва беобрӯӣ ва сияҳрӯӣ барои касоне хоҳад монд, ки имконоти худро дар хидмати ин сиёсати истикборӣ ниҳодаанд.

Бархе барои тавҷеҳи ин рафтори зишт, истидлол мекунанд, ки режими саҳюнистӣ воқеияте дар минтақа аст, бе онки ба ёд оваранд, ки бо воқеиятҳои мӯҳлик ва зиёнбахш бояд мубориза кард ва онро изола кард.

Имрӯз круно як воқеият аст ва ҳамаи инсонҳои бошуур, мубориза бо онро воҷиб медонанд. Вируси дерпои саҳюнизм бегумон аз ин пас дере намепояд ва ба ҳиммату имон ва ғайрати ҷавонон аз ин минтақа решакан хоҳад шуд.

6) Аслитарин тавсияи инҷониб тавсия ба тадовуми мубориза ва сомон бахшидан ба созмонҳои ҷиҳодӣ ва ҳамкории онон бо якдигар ва густариши арсаи ҷиҳод дар ҳамаи сарзаминҳои фаластинӣ аст.

Ҳама бояд миллати Фаластинро дар ин ҷиҳоди муқаддас ёрӣ кунанд. Ҳама бояд дасти муборизи фаластиниро пур ва пушти ӯро маҳкам кунанд.

Мо бо ифтихор, ҳар чӣ дар тавон дошта бошем дар ин роҳ анҷом хоҳем дод. Як рӯз ташхиси мо ин шуд, ки муборизи фаластинӣ, дину ғайрат ва шуҷоат дорад ва танҳо мушкили ӯ дасти туҳӣ аз силоҳи ӯ аст.

Ба ҳидоят ва мадади Илоҳӣ барномарезӣ кардем ва натиҷа ин аст, ки мувозинаи қудрат дар Фаластин дигаргун шуд ва имрӯз Ғазза метавонад дар баробари таҳоҷуми низомии душмани саҳюнист биистад ва бар он пирӯз шавад.

Ин тағйири муодила дар бахши мавсум ба сарзаминҳои ишғолӣ хоҳад тавонист қазияи Фаластинро ба гомҳои ниҳоӣ наздик кунад. Ташкилоти худгардон дар ин амр таклифи бузург бар ӯҳда дорад.

Бо душмани ваҳшӣ ҷуз бо иқтидор ва аз мавзеъи қудрат наметавон сухан гуфт ва заминаи ин иқтидор биҳамдиллоҳ дар миллати шуҷоъ ва муқовими Фаластин омода аст. Ҷавонони фаластинӣ имрӯз ташнаи дифоъ аз каромати хешанд.

Ҳамос ва Ҷиҳоди исломӣ дар Фаластин ва Ҳизбуллоҳ дар Лубнон, ҳуҷҷатро бар ҳама тамом кардаанд. Дунё фаромӯш накарда ва нахоҳад кард он рӯзеро, ки артиши саҳюнист марзҳои Лубнонро шикаст ва то Бейрут пеш омад ва он рӯзеро, ки қотили ҷинояткоре ба номи Ариел Шарон дар Сабро ва Шатило ҳаммоми хун ба роҳ андохт ва низ фаромӯш накарда ва нахоҳад кард он рӯзеро, ки ҳамин артиш дар зери зарботи кӯбандаи Ҳизбуллоҳ чорае ҷуз ин наёфт, ки бо додани талафоти фаровон ва бо эътироф ба шикаст, аз марзҳои Лубнон ақибнишинӣ кунад ва барои оташбас ба илтимос биафтад; дасти пур ва мавзеъи қудрат яъне ин.

Ҳол бигузор фалон давлати аврупоӣ, ки бояд ба хотири фурӯши маводи химиявӣ ба режим Саддом то абад шармсор бошад, Ҳизбуллоҳи муҷоҳиди сарафрозро ғайриқонунӣ бидонад. Ғайриқонунӣ, режиме мисли Амрико аст, ки ДИИШ-ро тавлид мекунад ва режиме мисли он давлати аврупоӣ аст, ки ҳазорон нафар дар Бона-и Эрон ва Ҳалабча-и Ироқ бар асари маводи химиявиаш ба коми марг мераванд.

7) Сухани охир он аст, ки Фаластин мутааллиқ ба Фаластинён аст ва бояд бо иродаи онон идора шавад. Тарҳи ҳамапурсӣ аз ҳамаи адён ва ақвоми фаластинӣ, ки аз наздик ба ду даҳаи пеш аз ин ироа кардаем танҳо натиҷае аст, ки бояд бар чолишҳои имрӯз ва фардои Фаластин мутараттиб шавад.

Ин тарҳ нишон медиҳад, ки иддаои яҳудиситезие, ки ғарбиён бо буқҳо (карнайҳо)-и худ онро такрор мекунанд, ба куллӣ беасос аст. Дар ин тарҳ, фаластинёни яҳудӣ ва масеҳӣ ва мусулмон, дар канори ҳам дар як ҳамапурсӣ ширкат ва низоми сиёсии кишвари Фаластинро таъйин мекунанд; ончи қатъан бояд биравад низоми саҳюнистӣ аст ва саҳюнизм, худ бидъате дар оини яҳуд ва комилан бегона аз он аст.

Дар поён, ёди шаҳидони Қудс, аз шайх Аҳмад Ёсин ва Фатҳи Шиқоқӣ ва Сайид Аббос Мусавӣ, то сардори бузурги Ислом ва чеҳраи фаромӯшнашудании муқовимат, шаҳид Қосим Сулаймонӣ ва муҷоҳиди бузурги ироқӣ, шаҳид Абӯмаҳдӣ ал-Муҳандис ва дигар шуҳадои Қудсро гиромӣ медорам ва ба рӯҳи имом Хумайнии азимушшаън, ки роҳи иззат ва ҷиҳодро ба рӯи мо кушод, дуруд мефиристам ва низ барои бародари муҷоҳид, марҳум Ҳусайн Шайхулислом, ки солиёне дар ин роҳ талош кард, раҳмати Илоҳиро масъалат мекунам.

Дар поён ба ҳамаи бинандагон ва шунавандагони азиз арз мекунам рӯзи Қудси имсол аввалин рӯзи Қудсе аст, ки дар он Қосим Сулаймонии азиз ҳузур надорад. Барои шодии рӯҳи ӯ ҳама як сураи Ҳамд ва як сураи Қул ҳуваллоҳ бихонед.
Вассалому алайкум ва раҳматуллоҳ

Пурбоздидтаринҳо

All rights reserved This website is owned 2017